نظریه مشورتی شماره ۶۲۸/۹۹/۷ مورخ ۱۳۹۹/۵/۲۹ — مفاد تبصره ماده ۴۸۴ قانون آیین دادرسی

در برخورد با این سه رویه به نظر می رسد که نظر سوم قوی تر بوده و حقوق طرفین هم رعایت می گردد و درخواست از آسیبهای بعدی هم بدور م. ب.. رسیدگی به دعاوی بر اساس اصل یکصد و پنجاه و نهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مقررات قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ و ماده ۴ اصلاحی قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب مصوب ۱۳۷۳ با اصلاحات و الحاقات بعدی در صلاحیت دادگاه های عمومی حقوقی است و شرط یا قرارداد داوری امری خلاف اصل و صرفاً مانع صلاحیت دادگاه ها بر اساس اراده طرفین است؛ لذا در هر موردی که نسبت به اصل معامله یا قرارداد راجع به داوری بین طرفین اختلافی باشد، از جمله ادعای جعل قرارداد داوری، طبق ماده ۴۶۱ دادگاه باید ابتدا به آن رسیدگی و و وجود قرارداد داوری را احراز و سپس تعیین داور کند. همچنین برای رسیدگی به ادعای جعل الزام مدعی جعل به طرح دعوای اثبات جعلیت ضرورت ندارد و دادگاه طبق مقررات مواد ۲۱۹ به بعد قانون یاد شده به ادعای مجعول بودن قرارداد داوری رسیدگی می کند و در صورت اثبات از تعیین داور خودداری و در صورت اثبات اصالت قرارداد داور را تعیین می کند. هنگامی که طرفین درخواست تعیین داور را از دادگاه می نمایند، طبق ماده ۴۶۸ قانون آیین مشخصات طرفین و موضوع اختلاف و نام و نام خانوادگی و مدت داوری را کتبا به داوران اعلام مدت داوری در اختیار دادگاه م. ب. و برخی قائل بر این هستند که مدت داوری در اختیار دادگاه نبوده و دادگاه بدوا میبایست به قرارداد طرفین مراجعه و در صورتی که در قرارداد برای داوری مدتی ذکر شده باشد طبق مدت داوری تعیین شده، مدت را مشخص نماید. به عنوان مثال ذکر گردد و در صورتی که مدت داوی در قرارداد مسکوت مانده باشد در این حالت دادگاه در تعین مدت داوری اختیار نداشته و می بایست طبق قانون مهلت داوری را سه ماهه تعیین نماید. تبصره نیز بیان شده است: «در مواردی که طرفین به موجب قرارداد ملزم شده اند که در صورت بروز اختلاف بین آنان شخص یا اشخاص معینی داوری نماید اگر مدت داوری معین نشده باشد مدت آن سه ماه و ابتدای آن از روزی است که موضوع برای انجام داوری به داور یا تمام داوران ابلاغ میشود. این مدت با توافق طرفین قابل تمدید است. اگر دادگاه در تصمیم خود در خصوص تعیین داور، مدت داوری را تعیین نماید، مدت داوری سه ماه خواهد بود. / عشقعلی - جمشیدی آیا در مواردی که دادگاه اقدام به تعیین داور می کند، می تواند بیشتر از مهلت سه ماه برای داوری، تعیین وقت کند یا در هر حال، مهلت سه ماه برای داوری مورد انتخاب دادگاه جریان دارد؟ آیا تعیین مدیرعامل شرکت یا مدیر حقوقی یک شرکت به عنوان داور مشترک، صحیح است یا این توافق بی اعتبار م. ب. زیرا در حکم داوری ی. ا. ط. در اختلاف مربوط به خود اوست؟ مفاد تبصره ماده ۴۸۴ قانون آیین دادرسی در امور مدنی دارای این مفهوم نیست که اگر ارجاع دعوا به داوری از سوی دادگاه صورت گرفته باشد، دادگاه می تواند مدت داوری را بیش از سه اه تعیین کند؛ زیرا اولاً تعیین داور یا در هر حال باید مستند ه توافق طرفین باشد و دادگاه رأساً بدون توافق طرفین) نمی تواند دعوایی را به داوری ارجاع دهد یا داور تعیین کند. ثانیاً از فراز آخر ماده ۴۷۴ قانون یاد شده که مقرر می دارد ... در صورتی که داوران در مدت قرارداد داوری یا مدتی که قانون معین کرده است نتوانند رأی بدهند... دادگاه به دعوا رسیدگی و رأی صادر می نماید.» استنباط می شود که مدت داوری یا قراردادی است یا قانونی و مدت دیگری موعد قضایی) وجود ندارد . بنابراین دادگاه نمی تواند مدتی بیش از سه ماه برای داوری تعیین کند. انتخاب اعضاء هیأت مدیره یا مدیرعامل شرکت که یکی از اطراف منازعه است با تراضی طرفین به عنوان داور ب. ت. ب. ملاک صدر ماده ۴۶۹ قانون آیین دادرسی در امور مدنی و اینکه شخصیت حقوقی شرکت مستقل از مدیران آن است، فاقد منع قانونی است. ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. انتخاب اعضاء هیأت مدیره یا مدیرعامل شرکت که یکی از اطراف منازعه است با تراضی طرفین به عنوان داور ب. ت. ب. ملاک صدر ماده ۴۶۹ قانون آیین دادرسی در امور مدنی و اینکه شخصیت حقوقی شرکت مستقل از مدیران آن است، فاقد منع قانونی است. مهم ترین تصمیم دادگاه حکم نام دارد اما در کنار صدور حکم دادگاه تصمیم های دیگری هم می گیرد که اگرچه ممکن است شناخته شده نباشد اما مهم و تأثیر گذار است. از زمانی که خواهان دادخواست خود را در دادگاه ثبت می کند تا وقتی که حکم قطعی از سوی دادگاه صادر می شود و این حکم به اجرا در می آید دادگاه تصمیمات و نظرات مختلفی در مورد پرونده می گیرد که اسامی مختلفی برای آن در نظر گرفته شده است. این تصمیمات اراده دادرس دادگاه و مسئول رسیدگی به پرونده را منعکس می کند و سرانجام منتهی به صدور رای میشود. تصمیم دادگاه در برابر درخواست تعیین داور ب. ت. ب. تهیه مقدمات و شرایط موجود و ⚠ احتیاط: ممکن است آغاز یا پایانِ مطلب در بندِ مجاور باشد. مهم ترین تصمیم دادگاه حکم نام دارد اما در کنار صدور حکم دادگاه تصمیم های دیگری هم می گیرد که اگرچه ممکن است شناخته شده نباشد اما مهم و تأثیر گذار است. از زمانی که خواهان دادخواست خود را در دادگاه ثبت می کند تا وقتی که حکم قطعی از سوی دادگاه صادر می شود و این حکم به اجرا در می آید دادگاه تصمیمات و نظرات مختلفی در مورد پرونده می گیرد که اسامی مختلفی برای آن در نظر گرفته شده است. این تصمیمات اراده دادرس دادگاه و مسئول رسیدگی به پرونده را منعکس می کند و سرانجام منتهی به صدور رای میشود. تصمیم دادگاه در برابر درخواست تعیین داور ب. ت. ب. تهیه مقدمات و شرایط موجود و