نظم آدم پیرمحمدی — ص 366 تا 370

به اصالت آن در چارچوب ادعای جعل تصرض نماید, این ادعاء ادعای جعل « تبعمی » خوانده می‌شود ؛ زیر از جمله درجریان رسیدگی به دعوای اصلی مطرح شده است. برای نمونه خواهان به استناد سفته ای دعوایی اقامه و مطالبه ی مبلغ صد میلیون ریال وجه آن را می‌نماید ( دعوای اصلی ) ؛ این ادعای جمل نه تنها از این جمت که در جریان رسیدگی به دعوای اصلی مطرح شده»ء بلکه به این سبب هم تبعی شمرده می‌شود که وجود آن تابع وجود دعوای اصلی است. در نتیجه اگر در جریان رسیدگی به دعوای اصلی و ادعای شود و یا قرار رد یا عدم استماع دعوای اصلی صادر شود ادامه ی رسیدگی به ادعای جمل در آن پرونده نیز منتفی می‌شود. از اين رو مدعی جعل تبعی معمولا جاعل راء حتی اگر بشناسد. تعیین نمی نماید. ادعای جاعل تبعی بدون تعیین جاعل در عرف قضایی « جعل ساده » خوانده می‌شود. فاعل جعل را تعیین نمی نماید. اما هرگاه هدف مدعی جعل تبعی از ادعای جعل نه تنها از اثر انداختن سندی است که در دعوایی علیه او ابراز گردیده بلکه می‌خواهد فاعل جمل نیز به مجازات برسد. در این صورت جاعل را نیز تعیین می‌نماید که در عرف قضایی « ادعای جعل با تعیین جاعل » خوانده می‌شود. برخلاف آدعای جعل ساده, آدعای جعل با تعیین جاعل جنبه ی کیفری نیز به خود می‌گیرد و رسیدگی به این جنبه و اجرای مقررات آیین دادرسی کیفری نیز علی القاعده لازم می‌شود. (همان» ص۱۱۷و۱۱۸) ۴.تفاوت بین دعوای کیفری جعل و ادعای جمل تبمی با تعیین جاعل در این است که این ادعا الزاما در دادگاهی که به دعوای اصلی ( حقوقی ) رسیدگی می‌نماید. اقامه می‌شود در حالی که دعوای جمل کیفری ( شکایت کیفری ) در مرجع کیفری مطرح می‌شود. (همان» ص۱۱۸) هجمل مغاذی ( معنوی ) ارتکاب هر یک از اعمالی است که عمدتا در ماده ۵۳۴ ق.مبا(ت). آمده است ( مانند این که سردفتر اسناد رسمی, در سندء برخلاف واقع, بنویسد که بایع ثمن را دریافت کرده است ). نگاهی دقیق به این ماده روشن می‌سازد که جسل ۶ قاً قانون آیین دادرسی مدنی در نة معنوی تنها در اسناد رسمی می‌تواند انجام شود. اما این ادعا اگر هم شنیده شود» با ادعای جعل کاملاً ناهمسان است. جعل معنوی صورت گرفته است. (همان. ص۱۸ ۷ادعای جعل مادی می‌تواند نسب به اسناد رسمی یا غیر رسمی به عمل آید. (همان» ص۱۱۹) همانکار و تردید چون « اظهار » شمرده می‌شود لازم نیست از سوی اظهار کننده اثبات شود ؛ بلکه به صرف انکار یا تردید. (همان, ص۱۹ ی ٩ادعای‏ جعلیت باید با ذکر دلایل جعلیت باشد ( ماده ۲۱۹). البته ماده ی مزبور اجازه داده است که هرگاه دلیل جعلیت پس از موعد مقرر و پیش از صدور رأی یافت شده باشد. به ادعای جعل که در زمان لازم مطرح شده با توجه به دلایل مزبور رسیدگی شود در حقیقت ماده ی مزبور تکلیف مدعی جعل در ادعای به موقع آن را نفی نمی نماید بلکه اجازه می‌دهد دلایلی که پس از اداعای جعل و پیش از صدور رأّی یافت شده مورد بررسی قرار گیرد. باید پذیرفت که هرگاه ادعای جعل در زمان قانونی مرحله ی نخستین مطرح شده اما دلیل آن در مرحله ی تجدیدنظرء پیش از صدور رأی این مرحله نیز یافت شده باشد. دادگاه تجدیدنظر با احراز اين امر باید دلایل را مورد توجه قرار دهد. اما در برابرء این امتیاز را دارد که آبتکار عمل در برگزیدن شیوه ی اثبات جعلیت و دلیل آن را علی القاعده به مدعی جعلیت می‌دهد. ادعای انکار یا تردید می‌کنند. البته, این بدان معنا نیست که به دلیل آسانی کار ادعای جمل هیچ وقت مطرح نشود. بسیار اتفاق می‌افتد که شخصی متوجه می‌شود که سندی رابا مهارت و دقت علیه او جعل کرده اند و اگر فقط آنکار کند. بشابراین» سلاح ّ ارائه دلیل را خود به دست می‌گیرند رب - در مورد آنکار و تردید. دادگاه رسیدگی کننده با اتهام جزایی سر و کار پیدا نمی کند. در حالی که اگر ادعای جعل شده باشد. دادگاه باید به دنبال تعقیب متهم نیز باشد و در واقع؛ یک دعوای کیفری نیز آغاز می‌شود پ - ادعای جعل در مورد همه اسناد.ء اعم از عادی يا رسمی» امکان پذیر است. عنوان کرد. ث - ادعای انکار و تردید بدون دلیل پذیرفته می‌شود؛ یشی,» به صرف انکار و تردید. ولی, در مورد ادعای جعل, مطابق آنچه قانون مقرر کرده استء این ادعا باید همراه با دلیل باشد. ( متين دفتری, احمد ؛ پیشین؛ چ۶۳ ص ۲۸۶(به نقل از حیاتی, دکترعلی عباس, آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق کنونی» ص۳۹۷) ۲ اقسام دعوای جعل: الف - ادعای جمل ساده و جمل با تعیین جاعل. دعواً متوقف می‌ماند تا نتیجه رسیدگی کیفری معلوم شود. با احیا دادسراها اکنون به همین شیوه عمل میشود. اما ماده ۲۳۲۷ در زمان تعطیلی دادسراآها و بر مبنای اختلاط صلاحیت‌های مدنی و کیفری می‌گوید که: « دادگاه به هر دو ادعا یک جا رسیدگی می‌کند.» ب - ادعای جعل اصلی و جعل تبعی. ادعای اصلی جمل ناظر به موردی است که مدعی برای اثبات جعل بودن سندی طرح دعوا می‌کند. در دعوای تبسی جعل, سندی در برابر خواهان به عنوان دفاع ارائه می‌شود که به نظر او جعل است یا خواهان اسنادی برای اثبات ادعای خود به دادگاه می‌دهد که خوانده مدعی جعمل بودن آن است. ص ۳۶۵ و ۶) (به نقل از حیاتی؛ دکترعلی عباس, آیین دادرسی مدنی در نظم حقوق کنونی» ص۳۹ ۳ تفاوت بین دعوا ی کیفری جعل و ادعای جعل تبعی با تعیین چاعل در این لم حقوقی کنونی است که این ادعا الزاما در دادگاهی که به دعوای اصلی رسیدگی می‌نماید. اقامه می‌شود. در حالی که دعوای جعل کیفری در مرجع کیفری ( دادسرا و دادگاه کیفری) مطرح می‌شود. بر پایه ی ماده ۷۰ ق.ث. | است منظور از اعتبار اسناد رسمی اصل صحت در ص انتساب محتویات مزبور به اشخاصی است | دفتر که این محتویات به آنها منسوب است. ». جای