نقد و تحلیل فقهی بر تغلیظ دیه در ماه های حرام (مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (دانشگاه آزاد)
نویسندگان:
عباسعلی حیدری علیرضا صابریان
منبع:
فقه و تاریخ تمدن بهار 1387 شماره 15
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق فقه و حقوق مباحث فقهی –کیفری
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۲۶۴۴
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۶
سال ۱۳۸۹ (۳)
- فقه و تاریخ تمدن پاییز 1389 شماره 25
- فقه و تاریخ تمدن تابستان 1389 شماره 24
- فقه و تاریخ تمدن بهار 1389 شماره 23
سال ۱۳۸۸ (۳)
- فقه و تاریخ تمدن زمستان 1388 شماره 22
- فقه و تاریخ تمدن پاییز 1388 شماره 21
- فقه و تاریخ تمدن تابستان 1388 شماره 20
سال ۱۳۸۷ (۳)
- فقه و تاریخ تمدن زمستان 1387 شماره 18
- فقه و تاریخ تمدن تابستان 1387 شماره 16
- فقه و تاریخ تمدن بهار 1387 شماره 15
سال ۱۳۸۶ (۱)
- فقه و تاریخ تمدن 1386 شماره 12
سال ۱۳۸۵ (۳)
- فقه و تاریخ تمدن 1385 شماره 10
- فقه و تاریخ تمدن 1385 شماره 9
- فقه و تاریخ تمدن 1385 شماره 7 و 8
سال ۱۳۸۴ (۲)
- فقه و تاریخ تمدن 1384 شماره 5 و 6
- فقه و تاریخ تمدن 1384 شماره 3 و 4
سال ۱۳۸۳ (۱)
- فقه و تاریخ تمدن 1383 شماره 1 و2
چکیده
اگر قتل در یکی از ماه های حرام صورت گیرد یک سوم دیه بر میزان تعیین شده افزون می گردد که از آن به تغلیظ دیه یاد می شود.موضوع تغلیظ دیه در فتاوای فقهای امامیه مورد اشاره واقع شده و به صورت عموم فرقی بین انواع قتل گذاشته نشده است. در قانون مجازات اسلامی برای همه انواع قتل ها (عمد، شبه عمد و خطای محض) تغلیظ دیه در نظر گرفته شده است. قرآن کریم حکم حرمت ماه های حرام را بیان کرده اما سخنی از تغلیظ دیه در آن به میان نیامده است.این نوشتار ضمن باز کاوی روایت های وارده در خصوص تغلیظ دیه در ماه های حرام ب. ت. ب. عدم صراحت روایت های مربوط به تغلیظ دیه مقدر به میزان یک سوم در قتل غیرعمدی و ب. ت. ب. عدم تحقق هتک حرمت در این نوع قتل به این نتیجه رسیده است که روایت های تغلیظ دیه شامل قتل غیرعمدی نشده و حکم تغلیظ دیه را می توان فقط در قتل عمد ثابت دانست. بنابراین آن چه که حکم تغلیظ دیه را در معرض تردید جدی قرار می دهد علاوه بر عدم صراحت روایات، فقدان عنصر قصد در قتل غیر عمدی است که براین اساس انتهاکی (هتک حرمت ماه های حرام) تحقق نمی یابد تا بتوان در پی آن تغلیظ دیه را ثابت دانست.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
