نقش دین در قانون اساسی افغانستان
نویسندگان:
حسین نجفی حسین جهانتیغ
منبع:
جستارهای حقوق عمومی سال دوم بهار 1397 شماره 4
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق حقوق عمومی
شماره صفحات:
۱۵۱-۱۸۰
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۱۱۱۸
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۵
سال ۱۳۹۷ (۲)
- جستارهای حقوق عمومی سال دوم تابستان 1397 شماره 5
- جستارهای حقوق عمومی سال دوم بهار 1397 شماره 4
سال ۱۳۹۶ (۳)
- جستارهای حقوق عمومی سال اول زمستان 1396 شماره 3
- جستارهای حقوق عمومی سال اول پاییز 1396 شماره 2
- جستارهای حقوق عمومی سال اول تابستان 1396 شماره 1
چکیده
افغانستان از دیرزمان یک کشور دینی است و بحث دین و قانونگذاری در افغانستان همواره از مباحث چالش بر انگیز بوده است. در رویارویی مداوم دوموج اسلام خواهی و تجدد گرایی از نوع غربی و یا کمونیستی آن، در این کشور اسلام گرایان تا حدودی توفیق داشته اند. اسلام در جامعه افغانستان از جایگاه والایی برخوردار بوده و برای مردم مسلمان کشور افغانستان اصالت دارد. به همین دلیل بانیان قوانین اساسی گذشته کشور، خواسته یا ناخواسته، بر این امر تاکید ورزیده اند. قانون روح و روان جامعه است. جایگاه و خواستگاه دین در قانون اساسی افغانستان رویکرد حداقلی م. ب. که مرز آن در افغانستان مخالف نبودن قوانین ومقررات با معتقدات و احکام اسلام است . بدین معنا که به منابع اسلامی در قانون اساسی افغانستان نه به عنوان تنها مبنا و نه به حیث منبع و مصدر اصلی تصریح نشده است. ومراجعه به سایر منابع(اعلامیه جهانی حقوق بشر،منشور ملل متحد وعرف)منعی وجود ندارد.
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
