نماید چرا که دیگر مالک منفعت نمی باشد

نماید چرا که دیگر مالک منفعت نمی باشد. حق ارتفاق در ماده ۹۳ قانون مدنی تعریف شده است. بدین معنا که ارتفاق حقی است برای شخص در ملک دیگری در نتیجه طبق تعریف فوق الذکر حق ارتفاق دو خصوصیت دارد. ۱- حق ارتفاق فقط در اموال غیر منقول است. ۲- د. ح. ارتفاق دو مال غیر منقول باید وجود داشته باشد. در اصطلاح عرفی، حق ارتفاق را می توان چنین تعریف نمود که شخص بتواند از مال خود بهتر استفاده نماید. منشاء حق ارتفاق سه چیز می تواند باشد. الف – قرارداد ب – قانون ج – طبیعت قرارداد بدین معنا که شخص به دیگری اجازه می دهد که لوله آب لوله گاز، سیم کشی کنتور برق و.... را دیگری از ملک وی استفاده نماید. به عنوان مثال علی به حسین اجازه می دهد که لوله آب خود را از زمین وی انتقال دهد. این منشاء حق ارتفاق از قرارداد ناشی شده است. اما منشاء حق ارتفاق که قانون باشد بند ۸ ماده ۲۹ برنامه عمرانی سوم کشور به آن اشاره شده است. به این معنا که اگر در جهت طرح عمرانی کشور، لوله گاز از زمین افرادی عبور داده شود و این لوله گاز طی مدتی خراب بشود، دولت می تواند از زمین اشخاص عبور کرده و لوله گاز را تعمیر نماید این حق ارتفاق ناشی از حکم قانون م. ب. و گاهی از اوقات منشاء حق ارتفاق طبیعت است که در ماده ۹۵ قانون مدنی به آن اشاره شده است. که هرگاه زمینی یا خانه کسی مجرای فاضلاب یا آب باران زمین یا خانه دیگری بوده است، صاحب آن خانه یا زمین نمی تواند جلوگیری از آن کند مگر در صورتی که عدم استحقاق او معلوم شود. ب. ت. ب. توضیحات فوق الذکر، خواهان در دعوای ممانعت از حق، میبایست اثبات نماید که در ملک دیگری حق ارتفاق یا حق انتفاع داشته است که مالک یا شخص ثالثی در بهره برداری از چنین حقی خلل ایجاد نموده است. در خصوص ارکان دعوای ممانعت از حق، به صورت مفصل به شرح ذیل به این ارکان پرداخته