دکترین
نکتهٔ فقهی: قاعده تلف مبیع قبل از قبض (تلف مبیع موجب فسخ (قواعد فقه))
قاعده تلف مبیع قبل از قبض مقرر میدارد که اگر کالای مشخص (عین معین) پس از عقد و پیش از تحویل تلف شود، خسارت بر عهده فروشنده است. این حکم استثنایی بر قاعده کلی مالکیت است و فارغ از وجود یا عدم تقصیر فروشنده، موجب انفساخ معامله و بازگشت ثمن به خریدار میشود.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر کالای مشخص (عین معین) پس از عقد و پیش از تحویل تلف شود، خسارت بر عهده فروشنده است و این امر موجب انفساخ معامله و بازگشت ثمن به خریدار میشود.
شاخه: مدنی · از قواعدِ فهرستِ فقهی: 12
بخشهای دیگرِ همین مبحث 5
تلف مبیع موجب فسخ (قواعد فقه)
تلف مبیع موجب فسخ ، از مباحث قواعد فقه به معنای بررسی این است که تلف مبیع قبل از قبض، عقد را از زمان وقوع تلف منفسخ میکند نه اینکه از اصل باطل باشد یا صرفاً ضمان به مثل و قیمت ایجاد کند. بر اساس ظاهر نصوص، تعبیر « من مال بائعه » نشان میدهد مال تلفشده در لحظه تلف در ملک فروشنده بوده و لذا انفساخ از حین تلف رخ میدهد. در نتیجه، اگر ثمن پرداخت شده باشد باید به خریدار بازگردد و اگر پرداخت نشده باشد، تعهدی برای خریدار باقی نمیماند.
تلف مبیع موجب فسخ (قواعد فقه): تعریف قاعده تلف مبیع قبل از قبض
قاعده تلف مبیع قبل از قبض مقرر میدارد که اگر کالای مشخص (عین معین) پس از عقد و پیش از تحویل تلف شود، خسارت بر عهده فروشنده است. این حکم استثنایی بر قاعده کلی مالکیت است و فارغ از وجود یا عدم تقصیر فروشنده، موجب انفساخ معامله و بازگشت ثمن به خریدار میشود. این قاعده تنها در عین معین جاری است و شامل مبیع کلی فیالذمه که مالکیت آن تا زمان تحویل مستقر نمیگردد، نمیشود.
تلف مبیع موجب فسخ (قواعد فقه): تلف موجب فسخ است، نه ضمان به مثل و قیمت
بحث دیگر این است که آیا تلف قبل از قبض موجب بطلان معاوضه از اصل است یا موجب ضمان بایع نسبت به پرداخت مثل یا قیمت مبیع تلف شده و یا موجب انفساخ عقد از حین تلف؟ ۲.
۱ - انفساخ از حین تلف ب. ت. ب. ظاهر کلمات موجود در نصوص، وجه سوم را میپذیریم، زیرا نص این است: «... من مال بائعه» یعنی مال تلف شده «از مال فروشنده آن مال» محسوب است که این مفهوم نه با بطلان از اصل سازگار است و نه با ضمان و الزام به پرداخت خسارت؛ زیرا جمله مزبور صراحت دارد که مال تلف شده از آن بایع بوده و اگر منظور ضمان بایع بود باید گفته میشد «... علی بائعه»؛ یعنی «بر فروشنده آن است». همچنین اگر نص موجود حاکی از بطلان معامله بود، بیعی انجام نشده بود تا عنوان «بایع» صدق کند. ۲.
۲ - دلیل رد ضمان چون در حدیث ، وقوع بیع پذیرفته شده و از طرفی مال تلف شده از جمله اموال بایع محسوب گردیده، راهی نیست جز این که بگوییم حدیث حاکی از آن است که لحظهای قبل از تلف، انفساخ عقد رخ میدهد و بنابراین، اگر ثمن توسط مشتری پرداخت گردیده، بایع ملزم است آن را عودت دهد و اگر پرداخت نکرده، دیگر لازم نیست چیزی بپردازد.
نکتهٔ فقهی: عدم شمول قاعده تلف مبیع قبل از قبض بر مبیع کلی فیالذمه (تلف مبیع موجب فسخ (قواعد فقه))
این قاعده تنها در عین معین جاری است و شامل مبیع کلی فیالذمه که مالکیت آن تا زمان تحویل مستقر نمیگردد، نمیشود.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): قاعده تلف مبیع قبل از قبض تنها در عین معین جاری است و شامل مبیع کلی فیالذمه که مالکیت آن تا زمان تحویل مستقر نمیگردد، نمیشود.
شاخه: مدنی
نکتهٔ فقهی: تفسیر عبارت «من مال بائعه» در نصوص فقهی (تلف مبیع موجب فسخ (قواعد فقه))
بر اساس ظاهر نصوص، تعبیر « من مال بائعه » نشان میدهد مال تلفشده در لحظه تلف در ملک فروشنده بوده و لذا انفساخ از حین تلف رخ میدهد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): عبارت «من مال بائعه» در نصوص فقهی نشان میدهد که مال تلفشده در لحظه تلف در ملک فروشنده بوده و لذا انفساخ از حین تلف رخ میدهد و این مفهوم با بطلان از اصل یا ضمان و الزام به پرداخت خسارت سازگار نیست.
شاخه: اصول فقه (روش استنباط)
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
