قانون
نگرشی بر استقلال قوه مقننه در تعامل با نهادهای سیاسی حاکم در جمهوری اسلامی ایران
نگرشی بر استقلال قوه مقننه در تعامل با نهادهای سیاسی حاکم در جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان:
سحر ملک سید قاسم میرنبی فخرالدین رضی پور
منبع:
پژوهش های حقوقی قانون یار دوره اول پاییز 1397 شماره 3
حوزههای تخصصی:
حوزههای تخصصی حقوق
دریافت مقاله
تعداد دانلود :
۱۰۷۷
آرشیو
آرشیو شمارهها:
۱۷
سال ۱۴۰۱ (۱)
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره پنجم بهار 1401 شماره 17
سال ۱۴۰۰ (۴)
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره چهارم زمستان 1400 شماره 16
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره چهارم پاییز 1400 شماره 15
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره چهارم تابستان 1400 شماره 14
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره چهارم بهار 1400 شماره 13
سال ۱۳۹۹ (۴)
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره سوم زمستان 1399 شماره 12
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره سوم پاییز 1399 شماره 11
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره سوم تابستان 1399 شماره 10
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره سوم بهار 1399 شماره 9
سال ۱۳۹۸ (۴)
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره دوم زمستان 1398 شماره 8
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره دوم پاییز 1398 شماره 7
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره دوم تابستان 1398 شماره 6
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره دوم بهار 1398 شماره 5
سال ۱۳۹۷ (۴)
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره اول زمستان 1397 شماره 4
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره اول پاییز 1397 شماره 3
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره اول تابستان 1397 شماره 2
- پژوهش های حقوقی قانون یار دوره اول بهار 1397 شماره 1
چکیده
نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران که بر مبنای «استقلال قوا» در اصل 57 قانون اساسی استوار است دارای مدلی خاص و منحصر به فرد از ارتباط میان قوای حکومتی است. در این میان، قوه مقننه (مجلس شورای اسلامی) به عنوان یکی از قوای حاکم در کشور، متصدی سه کارکرد مهم یعنی قانونگذاری، تفسیر قوانین عادی و اعمال نظارت بر حسن اجرای قانون است. و این قوه در کنار رئیس جمهور منتخب مردم و شوراهای محلی، یکی از مظاهر اصلی تبلور اصل ششم قانون اساسی است. به دنبال کاوش آسیب شناسانه در ساختار و عملکرد قوه مقننه، روابط آن با قوا و نهادهای سیاسی دیگر و چگونگی ایفای صلاحیت های آن، برخی ضعف ها و محدودیت هایی وجود دارد که توجه به آنها راهکار مفیدی برای افزایش کارایی درجه استقلال این قوه محسوب می شود. و یکی از بنیادی ترین ایراد وارده در این خصوص، در کنار فقدان تعریف روشن و جامع و عدم تعیین دقیق ساختار و اجزای آن، عدم صراحت کافی در تعیین الگوی تفکیک قوا و در نتیجه، تعیین جایگاه و نقش این قوه به خصوص در ارتباط و تعامل با قوای دیگر م. ب..
تبلیغات
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
