نیاز ضروری داد باخته به تلفن

قانونگذار تنها به ذکر یک شرط در حکم مزبور بسنده کرد و آن اینکه تلفن مورد نیاز مدیون» (داد باخته) باشد. اما این پرسش جدی مطرح است که آیا می توان تردید بر این واقعیت داشت که همه شهروندان و مردم ساکن در شهر و روستا و حتا نقاط دور افتاده مروزه به یک خط تلفن و یک دستگاه برقراری پیوند صوتی نیازمند هستند؟ شمار مشترکین تنفن همراه در کشور نزدیک به جمعیت کل کشور است. اگرچه برخی شهروندان از چند خط تلفن بهره مند هستند. اما این یک آماره روشن بر شدت نیاز مردم به این وسیله ضروری ارتباطی است. در زندگی امروزی بسیاری از مردم حتا استفاده از دستگاههای تلویزیون و ابزار رسانه ای را ترک کرده و نیاز خود را در این موضوع با استفاده از گوشی های هوشمند برطرف می سازند. همچنین ارتباط رو در رو و حضوری اشخاص با رد و بدل شدن پیام و نتقال داده ها از این طریق جایگزین شده است. مردم ساکن در تمام قلمرو خاکی فرآیند آموزش فراگیری گفتگو حال و احوال و حتا برقراری پاره ای روابط حقوقی را به وسیله وسایل ارتباطی دنبال می نمایند. همینطور ادارات سازمانها موسسه ها و شرکت های دولتی و متصدی خدمات عمومی پیام و یادآوری مطالب مرتبط با وظایف خود و حقوق مخاطبین را از طریق تلفن مبادله می نمایند. قطع این وسیله مهم و حتا شبکه های اجتماعی و پیام رسان و نرم افزارهای متصل به آن برای چند روز و چند ساعت اخلال و به واقع بحران جدی در زندگی بسیاری از شهروندان ایجاد می کند. بنابراین در این شرایط بیگمان تلفن یک وسیله حتمی و ضروری است و به واقع عبارت مورد نیاز مدیون» در متن مقرره یاد شده حشو زاید است.