همان صص ۵۰۱ و ۵۰۲

با بررسی مبانی مسئولیت مدنی و نظریات فقهی نویسنده تفاوتی را بین سببیت ناشی از اقدام زبان دیده و سببیت ناشی از اقدام ثالث مشاهده ننمود زیرا در هر دو اگر خسارت قابل انتساب باشد با جمع اسباب مواجه هستیم. یکی از اساتید نیز علی رغم تفکیک این دو سبب و مطرح نمودن بحث توزیع خسارت برای هر یک اشاره دارد که در موردی که زیان دیده و عامل به اشتراک باعث ورود ضرر شوند در واقع صورت خاص از فرضی است که دو نفر ضرری را با هم ایجاد کرده اند. ۳۱ واقع مطلب نیز همین است زیرا اگر هدف، حفظ تناسب زیان با فعل هر شخص است دخالت زبان دیده هم به عنوان یک سبب از همان راه حل تبعیت میکند. جالب است که این نقد و نظر در حقوق تطبیقی هم وجود دارد و علیرغم تفکیک بحث زیان دیده و ثالث هنگام تقسیم مسئولیت و توزیع خسارت راه حل ها یکسان بدیهی است اسباب خسارت می تواند در حوادث رانندگی حوادث ناشی از کار فعالیت اشخاص حقوقی و سایر زمینه ها تحقق یابند. در این موارد هیچ تفاوتی در تقسیم مسئولیت و توزیع زبان وجود ندارد و حتی خواهیم دید حکم قانون دریایی در مورد تقسیم مسئولیت به نسبت درجه تقصیر نسخ شده است. نکته دیگری که باید اشاره کرد عدم تمایز مفاهیم مباشرت و تسبیب، در بحث تقسیم مسئولیت است؛ این عناوین در مباحث فقهی استفاده بسیار دارند و صرف نظر از اینکه از نظر قواعد مسئولیت مدنی و ضمان قهری نمی توان تفاوت ماهوی بین آنها گذاشت و برخی فقیهان نیز آثاری را بر این تمایز مترتب ندانسته اند، ۳۳ اساساً از جهت توزیع خسارت، چه