همسایه: همسایه از دیدگاه علمای اخلاق

علمای اخلاق نیز به همسایه و همسایه داری توجه کرده‌اند. وی حق همسایگی را مقتضی چیزی فراتر از اخوت اسلامی دانسته است. بر اساس نوشته او پاره ای از حقوق همسایه‌ به‌طور عام بدین قرار است: پیش از سلام کردنش به او سلام کنند، با او به درازی سخن نگویند، از احوالِ او بسیار سؤال نکنند، چون بیمار شد به عیادتش روند و چون به مصیبتی دچار گشت به او تسلیت بگویند و همراهیش کنند و اگر شادمان بود به او تبریک بگویند و با او در این باب مشارکت کنند، و از لغزشهایش در گذرند. پاره ای از حقوق خاص همسایه نیز آن است که در غیابش مواظب خانه‌اش باشند، با فرزندانش به لطف سخن بگویند و غیبتش را نشنوند. منبع: احیاء علوم الدین، ج۶، ص۴۰ · احیاء علوم الدین، ج۶، ص۴۱