همچنین استیلای بایع بر مبیع مجانی نبوده تا ید او از اقسام

همچنین استیلای بایع بر مبیع مجانی نبوده تا ید او از اقسام ید امانی باشد و لذا در قبال مشتری در فرض تلف مسئول است. النها یه تفاوت در شیوه ابراء ذمه نسبت به مبیع - آن جا که ثمن وجود دارد این است که به موجب قاعده تلف مبیع قبل از قبض، مادام که عوض المسمی موجود است بایع باید با تحویل ذمه خود را بری کند نه با تحویل عوض المثل؛ ولی اگر عوض تلف شده باشد، مطابق قاعده ید ضمانی غیر عدوانی، حسب مورد با پرداخت مثل یا قیمت ثمن برائت ذمه حاصل می شود. دید ز. ن. ب. مهریه به موجب ماده ۱۰۸۴ قانون مدنی ایران: هرگاه مهریه در ید زوج قبل از قبض زوجه تلف و یا ناقص گردد زوج ضامن است. بی تردید تلف و نقص مهریه در ید زوج، چنانچه توسط او انجام شده باشد، طبق قاعده اتلاف و تسبیب موجب ضمان ز. ن. ب. مثل و قیمت است؛ ولی چنانچه تلف و نقص بدون تعدی و تفریط از سوی زوج صورت گیرد، دو سؤال مهم مطرح می شود، نخست این که مبنای ضمان زوج چیست؟ و دوم این که زوج به پرداخت چه چیزی ضامن است؟