وثاقت

وثاقت به‌معنای اطمینان، ثبات و استحکام که در اصول فقه و فقه کاربرد دارد و به‌عنوان معیار پذیرش روایت و خبر راوی به‌کار می‌رود. در اصول ، وثاقت راوی شرط پذیرش احادیث در بسیاری از موارد است، هرچند در احکام استحبابی و کراهتی قاعده تسامح ممکن است کفایت کند و در این زمینه اختلاف وجود دارد. در فقه نیز وثاقت در پذیرش قول برخی افراد ( اهل خبره ، نایب ، وصی و گزارش مالک کنیز ) شرط شده و گاهی عدالت نیز لازم دانسته شده است.