پیدایی حق سرقفلی برای مستاجر — مطابق ماده ۷ قانون مزبور

مبانی قانونی در پیدایی حق سرقفلی در مواد ۶ ۷ و ۸ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب ۱۳۵۶ مشخص شده است. به موجب ماده ۶ مستاجر با پرداخت وجهی در آغاز شکل گیری رابطه استیجاری به موجر با عنوان سرقفلی صاحب این حق می شود. همچنین او می تواند با دریافت مبلغی به عنوان سرقفلی، حق خود بر منافع را به مستاجر بعدی واگذار نماید. مطابق ماده ۷ قانون مزبور؛ چنانچه در قرارداد اجاره حق افزایش اجاره بها و تخلیه عین مستاجره به نفع مستاجر، از موجر ساقط شود، مستاجر می تواند در ازای اسقاط این حقوق از موجر یا انتقال گیرنده وجهی با عنوان سرقفلی دریافت دارد. ماده ۸ قانون مزبور روش سوم در پیدایی حق سرقفلی را اسقاط شرط تداوم رابطه استیجاری با موجر معرفی میکند. بدین شکل که مستاجر برغم اشتراط با موجر در استمرار رابطه استیجاری با افزایش اجاره بهای متعارف برای سنوات آتی و عدم امکان واگذاری منافع به دیگری، از این حق صرف نظر نموده و در ازای آن وجهی را از موجر یا انتقال گیرنده به عنوان سرقفلی دریافت می دارد.