پیش بینی سهام خاص

۱۰ نتیجه گیری و جمع بندی اگر موضوع کسب و کار عملیات تجاری نباشد مانند فعالیت حقوقی، حسابرسی هنری آموزشی فرهنگی و ... ثبت موسسه غیر تجاری اصولاً مناسب ترین قالب محسوب می شود زیرا ضمن تناسب نام موسسه غیر تجاری با این گونه فعالیتها، موسسه غیر تجاری کمترین الزامات حقوقی را در مقایسه با شرکتهای پیش گفته در بردارد و به سادگی قابل ثبت و اداره کردن است و حتی پاره ای مقررات مالیاتی نظیر مالیات بر سرمایه یا نقل و انتقال سهم هم در آن جریان ندارد؛ اما اگر موضوع فعالیت تجاری است و شرکت جنبه خانوادگی داشته یا هدف اصلی از تأسیس شرکت صرفاً ایجاد یک شخصیت حقوقی مستقل از شر کا است، شرکت با مسئولیت محدود قالب مناسبی برای این هدف است و در پایان اگر شرکا قصد توسعه فعالیت خویش را داشته و می خواهند در اعتبار سنجی نزد اشخاص ثالث امتیاز بیشتری کسب نمایند یا به دنبال جذب سرمایه گذار هستند و یا میخواهند پس از ایجاد ارزش افزوده ناشی از فعالیت در قالب شرکت، در آینده، سهام خویش را واگذار نمایند شرکت سهامی خاص قالب مناسب تری برای این اهداف است. ۱۱- چنانچه شرکا تصمیم به ثبت شرکت بگیرند، بهتر است مفاد و مندرجات قرارداد میان شرکا Share Holder Agreement) تا جای ممکن در اساسنامه شرکت منعکس شود. به عنوان مثال، یکی مصادیق عملیات تجاری در ماده ۲ قانون تجارت آمده است؛ نظیر خرید و فروش حمل و نقل دلالی و واسطه گری، صرافی ... البته تجاری نبودن لزوماً به معنای غیر انتفاعی بودن نیست؛ بنابراین اگرچه موسسه آموزشی عملیات تجاری انجام نمی دهد ولی ممکن است انتفاعی بوده و هدف شرکا از تأسیس موسسه کسب سود و تقسیم آن میان شرکا باشد. . البته مالیات بر درآمد موسسات غیر تجاری انتفاعی هیچ تفاوتی با شرکت های تجاری ندارد و نرخ مالیات کلیه اشخاص حقوقی مشمول مالیات به نرخ ۲۵ درصد است رجوع کنید به فصل ششم حقوق مالیات. از راههای مفید و کاربردی پیاده کردن توافقات اشخاص برای اداره شرکت این است که سهام سهامداران در اساسنامه شرکت به انواع مختلف تقسیم شود؛ به عنوان مثال اگر شرکت دو ذینفع اصلی داشته باشد که یکی دارای سرمایه بیشتر و دیگری توانایی مدیریت شرکت را دارد؛ سهامداران می توانند سهام شرکت را به دو نوع الف و ب تقسیم کرده و مقرر کنند که یک مدیر از سهامداران نوع الف و دو مدیر از سهامداران نوع ب انتخاب خواهند شد؛ در این صورت اگر چه سهام سهامداران نوع ب ممکن است کمتر باشد ولی اکثریت هیات مدیره در اختیار آنها است؛ شیوه اخیر در اساسنامه شرکتهای بیمارستانی متداول است که در آن سهامها به سهام دندانپزشکان، چشم پزشکان و ... تقسیم می شود. ندارد (می تواند تک مدیر باشد)