کارهای موقت — کارهای دایمی چون ماندگار است پس آنچه

کارهای دایمی چون ماندگار است پس آنچه پیمانکار برای موضوع پیمان انجام می دهد، آن نوع کارها پس از تکمیل موضوع پیمان به کارفرما تحویل می شود که فی الواقع هدف اصلی و غایی پیمان است و کارفرما پول را از طریق صورت وضعیت های موقت و در نهایت صورت وضعیت قطعی به همان سبب به پیمانکار پرداخت می کند. ولی کارهای موقت کارهایی هستند که انجام کارهای دایمی و اصلی پیمان را تسهیل میکنند و برای رسیدن به کارهای دایمی کارهای موقت که هدف غایی نیستند ضرورت دارند. یعنی کارهای موقت برای اجرای کارهای دایمی و بعضی کارهای دیگر، جهت نگهداری آنها ضروری است. مثلاً تهیه ی کانکس یا مسکن برای اسکان کارگران پیمانکار جزو کارهای دایمی نیست اما برای اجرای موضوع پیمان تهیه ی آنها ضروری است. یا پس از بتن ریزی آب دادن برای بتن جهت نگهداری آن لازم است همچنان که گماشتن نگهبان برای حفاظت از تخریب احتمالی کارهای انجام شده کاملاً ضروری است. به این دلیل بند (ج) ماده ی ۱۲ شرایط عمومی پیمان تجهیز کارگاه را چنین تعریف می کند: تجهیز کارگاه عبارت از عملیات، اقدامها و تدارکاتی است که باید به صورت موقت برای دوره ی اجرا انجام شود، تا آغاز کردن و انجام دادن عملیات موضوع پیمان طبق اسناد و مدارک پیمان میسر شود. با این وصف، تجهیز کارگاه از جمله کارهای موقتی است که پیمانکار ناچار از انجام آن است. در این رابطه بند (الف) ماده ی ۲۰ شرایط عمومی پیمان مقرر میدارد: «پیمانکار موظف است که پس از تحویل گرفتن کارگاه ب. ت. ب. مدت تعیین شده برای تجهیز، طرح جانمایی تجهیز کارگاه را تهیه کرده و پس از تأیید مهندس … آن را مبنای تجهیز کارگاه قرار دهد. بنابر این، پس از تحویل گرفتن کارگاه و پیش از تجهیز کارگاه، طبق ابتدا باید طرح جانمایی تجهیز کارگاه» را پیمانکار تهیه کند و سپس مهندس … آن را تأیید نماید آن گاه پیمانکار طرح جانمایی تجهیز کارگاه را که به تأیید مهندس … تجهیز کارگاه قرار دهد. مدت تجهیز کارگاه در بند (ج) ماده ی ۴ موافقت نامه ی پیمان ذکر می شود. به موجب قسمت اخیر بند مذکور پیمانکار متعهد است از تاریخ تعیین شده برای شروع کار، در مدت... ماه نسبت به تجهیز کارگاه به منظور شروع عمیات موضوع پیمان، اقدام نماید». ملاحظه می شود که مدت تجهیز کارگاه از تاریخ شروع کار که تاریخ آن صورت مجلس تحویل کارگاه است، آغاز میشود. اگر پیمانکار در تجهیز کارگاه تأخیر داشته باشد، تکلیف آن در جز (۳) بند (الف) ماده ی ۴۶ شرایط عمومی پیمان تعیین شده است. اساساً طبق جز مذکور، تأخیر در تجهیز کارگاه برای شروع عملیات موضوع پیمان بیش از نصف مدت تعیین شده از مواردی است که کارفرما می تواند در صورت تحقق آن پیمان را فسخ کند. لکن، ادامه ی جز (۳) بند (الف) ماده ی ۴۶) شرایط عمومی پیمان می گوید: