کلیات و احکام مربوط به اسناد تجاری / ۱۵۵ رأی دادگاه تجدیدنظر

به شماره ۱۳۰۴ - ۹۲/۹/۲۵ صادره از این محکمه را در فرجه قانونی تقدیم و اعلام کرده این است که وجه چک را از آقای رن. دریافت نموده و چک را پس از اخذ گواهی عدم به آقای ن. پ. وجهی از بابت چک مورد دعوی نداده ام چک را د. ح. آقای م.خ صادر مابقی را به بنده تحویل دهد که ایشان ظاهراً چک را واگذار کرده ولی مابقی وجه چک را رأی قطعی یاد شده بر این پایه استوار بوده است که آقای ن. پ. اعلام نموده کلیه وجه و صادر کننده چک آقای س هم در جلسه دادرسی حاضر و مراتب را تأیید کرده است فلذا در اجرای مدلول ماده ۴۳۸ از قانون آیین دادرسی مدنی رأی با پذیرش اعاده دادرسی و موارد اعلام شده رأی صادره قطعی یاد شده را نقض نموده و با عنایت به اینکه آقای س. اعلام کرده است چک را در وجه آقای خ. صادر کرده اند و امانت بوده است و از طرف دیگر بیان داشته اند که چک را به آقای خ داده بودند که ببرد در بازار نقد کند و مابقی را به وی تسلیم کند این بیان دیگر وصف امانی بودن چک را حتی بر فرض صحت ادعا از بن می برد و بر فرض صحت ادعا در بخش ندادن مابقی وجه توافق شده از سوی آقای خ. خیانت در امانت نسبت به این قسمت قابلیت طرح دارد و این امر قابل تسری به نفس چک نیست و توجها به اینکه صدور چک پذیرفته شده است و دارنده چک اصل بر این است که دارنده با حسن نیت است مگر اینکه خلافش ثابت شود و دلیل خلاف اصل موجود نیست ب. ت. ب. مراتب مذکور و در مقام شناسایی مصادیق سوءنیت باید گفت که دارنده سند تجاری وقتی با سوءنیت تلقی میشود که رئیس شعبه ۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه