کنوانسیون منع شکنجه: نکات مهم

کنوانسیون منع شکنجه (۱۹۸۴) از حیث ماهیت سندی، از جنبه الزامی برخوردار بودن یا نبودن، در زمره اسناد الزام‌آور محسوب می‌شود و از حیث قلمرو تحت شمول آن نیز، دارای گسترده‌ترین دایره شمول بوده و در زمره اسناد بین‌المللی حقوق بشر طبقه‌بندی می‌گردد. این کنوانسیون از آن جهت که اقدام به ارایه تعریفی نسبتا جامع و مقبول نهادهای مختلف قضایی بین‌المللی از شکنجه نموده و همچنین سازوکار اجرایی و نظارتی جهت مبارزه جدی‌تر و موثرتر با شکنجه و سایر رفتارهای غیرانسانی را تدارک دیده از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای درمیان سایر اسناد حقوق بشری برخوردار است. این کنوانسیون تاکنون ۱۴۷ عضو داشته و بالغ بر ۵۱ دولت صلاحیت کمیته را در اجرای مواد ۲۱ و ۲۲ آن مورد شناسایی قرار داده‌اند، تعدادی از دولت‌ها نیز با حق شرط کنوانسیون حاضر را پذیرفته‌اند که عمده شروط دولت‌ها مربوط‌به ماده ۲۰ درباره صلاحیت کمیته ضد شکنجه برای تحقیق و بررسی وجود شکنجه در دولت عضو و ماده ۳۰ درباره ارجاع حل اختلاف به داوری و دیوان دادگستری بین‌المللی است. منبع: ابراهیمی، محمد، مقاله «اسناد بین‌المللی حقوق بشر» · ابراهیمی، محمد، مقاله‌های «آزادی از شکنجه (۱) و (۲)» · نظام بین‌المللی حقوق بشر، انتشارات اطلاعات، تهران، ۱۳۸۳، چاپ دوم، ص۵۰۳-۵۲۲