طرح درخواست و انجام اقدامات معمول در جهت اجرای اجباری حکم

۸۴۶ . به موجب ماده ۴۱ ق.ا.ا.م. هرگاه م. ع. طوعاً حکم دادگاه را اجرا ننماید دادورز مأمور اجرا به ترتیب مقرر در این قانون اقدام به اجرای حکم می کند. افزون بر آن، بخش پایانی تبصره ۱ ماده ۳۵ ق.ا.ا.م نیز مقرر میدارد ... پس از انقضای مهلت مزبور نیز در صورتی که م. ع. مالی معرفی نکرده باشد که اجرای حکم و استیفای محکوم به از آن میسر باشد محکوم له می تواند هر وقت مالی از م. ع. ب. دست آید استیفای محکوم به را از آن مال بخواهد ماده ۴۹ همان قانون نیز مقرر میدارد در صورتی که م. ع. د. موعدی که برای اجرای حکم مقرر است مدلول حکم را طوعاً اجرا ننماید یا قراری با محکوم له برای اجرای حکم ندهد و مالی هم معرفی نکند یا مالی از او تأمین و توقیف نشده باشد محکوم له می تواند درخواست کند که از اموال م. ع. معادل محکوم به توقیف گردد. ماده ۲ ق. نا. م. م. نیز مقرر میدارد مرجع اجرا کننده رأی اعم از قسمت اجرای دادگاه صادر کننده اجراییه یا مجری نیابت مکلف است به تقاضای محکوم له از طرق پیش بینی شده در این قانون و نیز به هر نحو دیگر که قانوناً ممکن باشد، نسبت به شناسایی اموال م. ع. و توقیف آن به میزان محکوم به ابلاغ اجراییه به م. ع. و اختیارات محکوم له ۳۹۵ اقدام کند. بنابراین اگرچه محکوم له میتواند پس از ابلاغ اجراییه در احکامی که گفته شد، پیش از سپری شدن مهلت م. ع. درخواست بازداشت اموال وی را بنماید و قسمت اجرا مکلف به پذیرش این درخواست است اما چنانچه محکوم له از این اختیارات بهره نگیرد، حق وی برای اجرای حکم هر حکمی که باشد، بی آنکه محدودیت زمانی و یا مرور زمانی وجود داشته باشد علی القاعده همواره به اعتبار خود باقی است حقی که تا حکم تمام و کمال اجرا نشود مگر در موارد استثنایی نک ش ۱۱۲۷ به بعد) ساقط نمی شود. اگر چه پس از صدور اجراییه محکوم له باید عملیات اجرایی را تعقیب نماید و گرنه با سپری شدن پنج سال از تاریخ صدور اجراییه اجراییه بلاثر می شود؛ اما در این فرض نیز به درخواست محکوم له باید اجراییه دیگری صادر شده و عملیات اجرایی تعقیب شود نک ش. ۱۱۴۳ به بعد).