گواهی زنان

مسئله عدم پذیرش شهادت زنان از قدیم در میان ادیان و شرایع مطرح بوده است. (۳) شریعت یهود گواهی زنان را مطلقاً نپذیرفته است (۴) و بعضی با احتیاط پذیرفته اند. قانون بعضی کانون های سویس در اوائل قرن نوزدهم مانند حقوق اسلامی شهادت دو زن را به جای یک مرد در بعضی موارد قبول می کند. در قانون قدیم فرانسه گواهی زن با مرد برابر نبود. (0) قانون ناپلئون نیز پیش از تعدیلهایی که در اواخر قرن پیش در آن انجام شد در وصیت و بعضی اسناد مربوط به احوال شخصیه فقط شهادت مردان را پذیرفته بود. اگر چه در اصلاحات دسامبر ۱۸۹۷ تفاوت میان زن و مرد در امر شهادت برداشته شد. و در مواد ۳۷ و ۹۸۰ عدم تفاوت از نظر جنسیت صریحاً قید گردید. (۶) در مورد گواهی زنان در قرآن مجید چنین آمده است: . مانی تکملة المنهاج خویی : ج ۱، ص ۱۲۶. شرح لمعه؛ همانجا. الموطاً (شرح آن، تنویر الحوالک سیوطی ج ۲، ص ۱۰۸) مالک. حاشیه الأم، شافعی؛ ج ۶، ص ۱۵۶. صحیح مسلم: ج ۵، ص ۱۲۸ نیل الأوطار : ج ۸، ص ۲۸۵ شرح عینی بر بخاری؛ ج ۱۳، ص ۲۴۴ شرح نووی بر مسلم ج ۱۲، ص ۴. کتاب المقارنات والمقابلات حافظ صری ماده ۵۱ به نقل از فلسفة التشریع فی الاسلام، صبحی محمصانی ص ۲۳۶ ده همانجا. جمله با حروف ایتالیک بالا در اصلاحات سال ۱۸۹۷ به این صورت در آمده و قبلاً فقط شهادت مردان پذیرفته می شد.