گونه ها و ویژگی های اعتراض ثالث — دو ویژگی منحصر اعتراض ثالث دادرسی عبارت

اعتراض ثالث در دو گونه اصلی بند الف ماده ۴۱۹ و ماده ۴۲۰ ق.آ.د. م) و طاری (بند ب ماده ۴۱۹ و ماده ۴۲۱ ق.آ.د. م) مطرح می شود. اعتراض ثالث طاری در واکنش نسبت به استناد طرف مقابل دعوا به یک رای در ضمن یک دادرسی است. به شرط آنکه معترض در جریان رسیدگی به دعوای منجر به آن دخالتی نداشته و به قاعده محدود به دوره همان دادرسی است. پس از رسیدگی به دلایل در دعوای اصلی و صدور رای فرصت اعتراض طاری از دست خواهد رفت. دو ویژگی منحصر اعتراض ثالث دادرسی عبارت است از اینکه تنها طریق شکایت از رای هست که از شخصی غیر از اصحاب دعوا داد باخته و داد برده شنیده می شود و نیز در شکل اعتراض اصلی مقید به مهلت نیست. معترض حتا اگر نماینده یکی از اصحاب دعوا در دادرسی بوده اصیل و ذینفع نبوده و یا حتا اگر از مدت ها پیش، از صدور رای آگاهی یافته باشد، امکان قیام به عنوان شخص ثالث متضرر از رای را دارد. اما همانطور که پیش تر گفته شد، صرف اعتراض اثر تعلیقی یا تاخیری بر اجرای رای ندارد. عبارت آغازین - ماده ۲۲۳ قادم در صورت وصول اعتراض طاری از طرف شخص ثالث چنانچه دادگاه تشخیص دهد حکمی که در خصوص اعتراض بادشده صادر می شود موثر در اصل دعوا خواهد بود، تا حصول نتیجه اعتراض، رسیدگی به دعوا را به تاخیر می اندازد. در غیر این صورت به دعوای اصلی رسیدگی کرده رای میدهد و اگر رسیدگی به اعتراض برابر ماده با دادگاه دیگری باشد به مدت بیست روز به اعتراض کننده مهلت داده می شود که دادخواست خ. ر. ب. دادگاه مربوط تقدیم نماید. چنانچه در مهلت مقرر اقدام نکند دادگاه رسیدگی به دعوا را ادامه خواهد داده. در حقوق فرانسه اعتراض ثالث اصلی ظرف سی سال از تاریخ صدور رای شنیده می شود مگر آنکه قانون ترتیب دیگری برقرار نموده باشد ماده ۵ CPC ماده ۴۲۴ ق.آ.د.م بر این نکته تصریح دارد: «اعتراض شخص ثالث موجب تاخیر اجرای حکم قطعی نمی باشد...