(۱) داوری با اینکه از سابقه تقنینی و فقهی قابل توجهی برخور

(۱) داوری با اینکه از سابقه تقنینی و فقهی قابل توجهی برخور دعاوی مختلفی راجع به آن موجود بود، چندان مورد عنایت حقوقدانان نبوده و در بین مردم نیز استقبال شایسته ای از آن به عمل نمی آمد. شکسته شدن انحصار دادگستری در حل و فصل دعاوی تراکم اختلافها و اطاله رسیدگی لزوم پرداخت هزینه های دادرسی رسمی بودن رسیدگی دادگاه و نداشتن آزادی عمل برای ارتباط با دادرس که در بسیاری از موارد او را از عمق روابط حقوقی طرفین و علت اصلی اختلاف دور میکند، انگیزه ای شد تا توجه به داوری در بین مردم و جامعه حقوقی کشور قوت گرفته و ادبیات حقوقی روبه رشدی راجع به آن شکل گیرد. نهادهای رسمی نیز بعد از اینکه متوجه شدند که بی اطلاعی آنها از قواعد داوری به قیمت از بین رفتن حقوق دولت و ملت در مراجع بین المللی تمام می شود، به این حرکت کمک نموده و حداقل در زمینه وضع قانون و الحاق به برخی از کنوانسیونها، شتاب بیشتری به آن دادند. مجموع این تحولات رفته رفته، اهمیت و حضور داوری را در میان تحلیل های دکترین حقوقی و رویکردهای رویه قضایی بیشتر کرد؛ اما اقبال به داوری، سبب شد که دعاوی دیگری راجع به رأی داور در دادگستری مطرح شود که سابق بر آن کمتر زمینه بحث از آنها وجود داشت. تعیین حدود نظارت دخالت و نقض و ابرام های دادگاه در امور داوری از مسایل مهمی است که در کنار توسعه داوری تحلیل های دقیقی را می طلبد و رویه قضایی که در خط مقدم استماع دعاوی داوری میباشد، بیشتر به این تحلیل ها نیازمند است چرا که اگر این دعاوی با دقت بررسی نشوند، مانع از تحقق أهداف داوری شده و اطاله رسیدگی را باعث میشوند. نهادهای داوری و داوران حقیقی نیز۱۳ حقوق داوری و عاوی مربوط به آن در رویه قضایی