در تعریف این فرآیند گفته شده صورت خاصی است که از فروش مال که خریداران (طالبان خرید) با هم رقابت کرده و هر یک قیمتی بیشتر از آنچه که ابتدا به بایع عرضه شده، عرضه می نمایند و ثمن، آخرین قیمتی است که عرضه شده و پس از آن قیمتی عرضه نشود.
بنابراین میتوان مزایده را برابر فروش عادی و در عنوان فروش تشریفاتی قرار داد. تشریفاتی که با دخالت و نظارت دادورز ارزیابی و تعیین قیمت پایه توسط کارشناس رسمی دادگستری، پیشنهاد و عرضه مال از طریق آگهی دعوت خریداران و در نهایت واگذاری به بالاترین قیمت برپا داشته می شود. هدف از این جریان و تشریفات آن تامین همه جانبه مصالح اشخاص درگیر در این فرآیند است. به ویژه جلوگیری از حیف و میل مال داد باخته که در بیشتر موارد در این فرآیند حضور ندارد و یا از سرناچاری پذیرای آن می شود.
جمهور فقها بر اباحه بیع مزایده نظر داده اند و برای آن بر عمل نبی اکرم (ص) استدلال نموده اند که کوزه و لیوانی را به صورت مزایده عرضه نمود و فرمود: «من بیشتری هذا الحلس و القدح ؟ چه کسی این لیوان و کوزه را می خرد؟ مردی گفت: اخذتهما بالدرهم: من به یک درهم خریدم و سپس پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «من یزید علی درهم؟ من یزید علی در هم؟» سپس مردی دو درهم پرداخت و کوزه و لیوان را از پیامبر اسلام خریداری نمود. ابن قدامه در خصوص مشروعیت مزایده در اسلام ادعای اجماع نموده است.
متقول یا غیر منقول قابل تقسیم و تعدیل نباشد ممکن است فروخته شده بهای آن تقسیم شود. فروش اموال به ترتیب جعفری لنگرودی، دکتر محمد جعفر ترمینولوژی حقوق. انتشارات گنج دانش. چاپ دوازدهم ۱۳۸۱، ص ۶۳۰.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
