(۲) بخش اخیر ماده نیز از امور بدیهی است و چنین خلاصه

(۲) بخش اخیر ماده نیز از امور بدیهی است و چنین خلاصه می شود که صلاحیت اداء شهادت در زمان بیان گواهی شرط اعتبار آن است؛ نتیجه ای که از اصول کلی حقوقی است و تصریح به آن بیهوده و زاید به نظر می آید. در تبصره ماده ۲۳۴ ق.آ.د.م نیز می خوانیم در صورتی که طرف دعوا برای جرح گواه از دادگاه استمهال نماید دادگاه حداکثر به مدت یک هفته مهلت خواهد داد. این تبصره به توهم ساقط شدن اختیار جرح پس از موعد طبیعی آن می افزاید. ولی با توضیحی که داده شد فایده آن را در تأخیر صدور حکم یا استماع شهادت می نوان محصور کرد. دادگاه تا پایان مهلت از استماع گواهی یا صدور حکم خودداری می کند تا از تصمیم طرف دعوا آگاه شود.