اثر عندالاستطاعه بودن مهریه در بازداشت زوج

اینکه مهریه بین طرفین با وصف عندالاستطاعه در نظر گرفته شده باشد، لزوماً به این معنا نیست که قانون هم برای آن آثار متفاوت در نظر بگیرد؛ علاوه بر آنکه وجود تفاوت ضرورتاً به معنای تفاوت در نحوه اعمال ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی نیست. اگرچه در مرحله بررسی وضعیت اعسار ممکن است ب. ت. ب. عدم وجود حالت دارایی و امثال آن اصل بر عدم استطاعت فرض شود و در مورد اعسار زوج رای صادر گردد؛ اما این موضوع در اجرای احکام مدنی قابل بررسی نیست و لذا اگر زوج مدعی است که قدرت و استطاعت پرداخت مهریه را ندارد، باید در مرحله دادرسی مهریه طرح دعوی اعسار نماید یا نهایتاً پس از صدور اجراییه در این خصوص اقدام نماید و از بازداشت خود جلوگیری نماید و اگر در این خصوص اقدام ننماید و در قبال صدور حکم و اجراییه به پرداخت مهریه سکوت نماید و دعوی اعسار را مطرح نکند، اذعان به وضعیت الزام وی به پرداخت را خواهد داشت و باید بازداشت نسبت به وی اعمال گردد و وجاهتی ندارد که محکوم‌له علاوه بر اثبات و محکومیت طرف مقابل به پرداخت ملزم به طرح دعوی ایسار نیز گردد. نظر ابرازی در حالت عدم استطاعت، اساساً نباید حکم به پرداخت صادر شود؛ درواقع وضعیت استطاعت پرداخت مهریه باید قبل از صدور حکم به پرداخت مهریه، در محکمه مورد توجه و بررسی قرار گیرد و ادله در این خصوص ارزیابی شود تا اگر زوج قدرت پرداخت مهریه ندارد حکمی در مورد پرداخت صادر نشود و در این صورت این بحث که در مرحله اجرا زوج قدرت پرداخت نداشته و جلب شود یا خیر پیش نخواهد آمد و درواقع صدور حکم به پرداخت مهریه و ورود پرونده به اجرای احکام به معنی استطاعت زوج خواهد بود و با استنکاف وی امکان حبس فراهم خواهد شد.