اطلاق فوت فرضی

اطلاق فوت فرضی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1395/11/07 در استان گیلان برگزار شد، موضوع بررسی اطلاق فوت فرضی در بند ث ماده 235 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 مورد بحث و بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا این اطلاق شامل موت فرضی نیز می‌شود یا خیر. هیات عالی نظر اکثریت را پذیرفت و استدلال کرد که همان دلیلی که فوت واقعی را در بند ث توجیه می‌کند، برای موت فرضی نیز صادق است. نظر اکثریت به این نتیجه رسید که آثار موت فرضی مشابه آثار فوت واقعی است و ب. ت. ب. اصل اطلاق و تعذر کفیل یا وثیقه‌گذار، شخص مذکور می‌تواند اعتراض کند. در مقابل، نظر اقلیت معتقد بود که بند ث ماده 235 باید به‌طور محدود تفسیر شود و تفسیر موسع آن از نظر قانونی مجاز نیست، زیرا این بند به فوت واقعی مربوط می‌شود و فوت فرضی از موضوعیت آن خارج است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1395/11/07 برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر خمام موضوع اطلاق فوت فرضی پرسش آیا اطلاق «فوت» در بند ث ماده 235 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 شامل موت فرضی نیز می‌شود؟ نظر هیئت عالی نظریه اکثریت مورد قبول است زیرا همان علتی که موضوع فوت واقعی را در بند «ث» ماده 235 قانون آیین دادرسی کیفری قابل توجیه دانسته است برای موت فرضی هم وجود دارد. نظر اکثریت به دلیل اینکه آثار موت فرضی هم آثار فوت واقعی را داشته و با اصالت الاطلاق و تعذر کفیل یا وثیقه گذار موت فرضی نیز به مانند فوت واقعی است؛ شخص کفیل یا وثیقه گذار می‌تواند اعتراض نماید. نظر اقلیت بند ث ماده 235 قانون مذکور باید در حد نص تفسیر شود و تفسیر نباید مضیق باشد و تفسیر موسع وجاهت قانونی ندارد. وحدت ملاک در امور کیفری قابل قبول نیست و بند ث ماده 235 قانون آ.د.ک مربوط به فوت واقعی است و فوت فرضی از ماده مذکور خروج موضوعی دارد.