اعتبار سند عادی در حد سند رسمی

اعتبار سند عادی در حد سند رسمی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 19 فروردین 1380 در استان مازندران برگزار شد، موضوع اعتبار سند عادی در مقایسه با سند رسمی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا اسناد عادی می‌توانند به اندازه اسناد رسمی اعتبار و ارزش پیدا کنند، با استناد به مواد 1284، 1286 و 1287 قانون مدنی. نظر هیات عالی به‌طور قاطع این است که تاریخ اسناد عادی هیچ‌گاه نمی‌تواند اعتبار سند رسمی را داشته باشد و علیه اشخاص ثالث قابل استناد نیست؛ زیرا بر اساس <a class="artref" href="/ماده/ماده-1305-a_0815110236967">ماده 1305 قانون مدنی</a>، تاریخ اسناد رسمی حتی در برابر اشخاص ثالث معتبر است، در حالی که تاریخ اسناد عادی فقط برای افرادی که در تنظیم آن دخالت داشته‌اند، معتبر خواهد بود. همچنین، نظر اتفاقی بر این نکته تاکید دارد که اسناد عادی در دو مورد می‌توانند اعتبار اسناد رسمی را کسب کنند: اول، زمانی که فردی که سند عادی علیه او اقامه شده، صدور آن را تایید کند و دوم، زمانی که در دادگاه ثابت شود طرفی که سند را انکار کرده، در واقع آن را امضا یا مهر کرده است (<a class="artref" href="/ماده/ماده-1291-a_0815110236953">ماده 1291 قانون مدنی</a>). علاوه بر این، سند رسمی به دلیل عدم قابلیت انکار و تردید، از اعتبار بیشتری برخوردار است و مطابق با مواد 70، 71 و 73 قانون ثبت، هر شخص دولتی که از اعتبار دادن به آن امتناع ورزد، مشمول مجازات خواهد شد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1380/01/19 برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر رامسر موضوع اعتبار سند عادی در حد سند رسمی پرسش ب. ت. ب. مواد 1284، 1286 و 1287 قانون مدنی اسناد اصولاً بر دو نوع است: 1. سند رسمی 2. سند عادی. اما آیا اسناد عادی، ارزش و اعتبار اسناد رسمی را پیدا می‌کنند؟ نظر هیئت عالی ضمن تأیید اتفاق‌نظر اعلام شده، اضافه می‌نماید که در هر حال تاریخ این‌گونه اسناد، هیچ گاه اعتبار سند رسمی را ندارد و علیه اشخاص ثالث قابل استناد نیست؛ زیرا به‌ موجب <a class="artref" href="/ماده/ماده-1305-a_0815110236967">ماده 1305 قانون مدنی</a> «در اسناد رسمی تاریخ تنظیم معتبر است حتی بر علیه اشخاص ثالث؛ ولی در اسناد عادی تاریخ فقط درباره اشخاصی که شرکت در تنظیم آن‌ها داشته و ورثه آنان و... معتبراست.» همچنین وصف لازم‌الاجرا بودن منجزات اسناد رسمی و اسنادی، که در حکم لازم‌الاجرا است، شامل این‌گونه اسناد نمی‌شود. نظر اتفاقی پاسخ سوال مثبت است، به بیانی دیگر می‌‌‌توان گفت: «اسناد عادی در دو مورد اعتبار و ارزش اسناد رسمی را دارد. اولاً: در صورتی‌که فردی که سند عادی علیه او اقامه شده است، صدور آن را هم منتسب‌الیه تصدیق نماید. ثانیاً: هرگاه که در محکمه ثابت شود، سند مزبور را طرفی که آن را تکذیب یا تردید کرده است، در واقع امضا یا مهر کرده است. (<a class="artref" href="/ماده/ماده-1291-a_0815110236953">ماده 1291 قانون مدنی</a>). توضیح این‌که سند رسمی، به این خاطر بر سند عادی ترجیح دارد که در مقابل آن انکار و تردید مسموع نمی‌باشد و فرد مقابل فقط می‌تواند نسبت به آن ادعای جعلیت کند والا سند رسمی (موضوع <a class="artref" href="/ماده/ماده-1287-a_0815110236949">ماده 1287 قانون مدنی</a>) در تمامی مراجع و سازمان‌ها طبق مواد 73، 71 و 70 قانون ثبت، معتبر است و هر شخص صاحب منصب دولتی، اگر از اعتبار دادن به سند رسمی امتناع ورزد، به مجازات مقرر در قانون محکوم خواهد شد.