اعتراض ثالث اصلی و ایرادات شکلی دعوای اصلی

ب. ت. ب. اینکه ماده ی 425 قانون آیین دادرسی در امور مدنی مصوب سال 1379 در مورد تکلیف دادگاه در مقام رسیدگی به دادخواست اعتراض ثالث چنین آورده است که: «چنانچه دادگاه پس از رسیدگی، اعتراض ثالث را وارد تشخیص دهد، آن قسمت از حکم را که مورد اعتراض قرار گرفته نقض می‌نماید و اگر مفاد حکم غیرقابل تفکیک باشد، تمام آن الغاء خواهد شد.» آیا دادگاه اجازه دارد که در مقام رسیدگی، ایرادات شکلی تصمیم سابق را مورد ارزیابی قرار داده و با نقض حکم معترض عنه از جهت این ایرادات، قرار عدم استماع یا قرار رد دعوا صادر نماید؟ یا اینکه در دعوای اعتراض ثالث صرفا به ادعای معترض ثالث و تعارض رای با حق وی باید رسیدگی نماید؟ نظر هیات عالی در صورتی که معترض ثالث، در حکم معترض عنه نفع یا ضرری داشته باشد، دادگاه به ایرادات شکلی در نقض حکم معترض عنه توجه خواهد نمود. لیکن در صورتی که معترض ثالث نفع یا ضرری در حکم معترض عنه نداشته باشد، هرچند که دادگاه حکم معترض عنه را واجد ایراداتی ببیند، موجبی برای ورود به آن ایرادات و نقض حکم معترض عنه نخواهد داشت. نظر اتفاقی ب. ت. ب. اینکه مجوز رسیدگی به یک موضوع را قانون مشخص می نماید، باید به حدود قانونی پایبند بود و رسیدگی به اعتراض ثالث تابع قوانین مندرج در این فصل بوده و نوعی رسیدگی خاص م. ب. که مبنای آن بررسی این موضوع است که رای معترض عنه به حقوق ثالث خللی وارد نموده است یا خیر؛ و این امر صرف نظر از این است که بررسی شود مقررات شکلی در دادرسی منتهی به رای قطعی رعایت شده است یا خیر؟ زیرا دادگاه در جایگاه ارزیابی رسیدگی قبل نبوده، بلکه با رای قطعی مواجه است که شخص ثالث مدعی است این رای به حقوق وی خلل وارد نموده است و در همین محدوده دادگاه باید به موضوع رسیدگی و اظهار عقیده نماید و در مقام رسیدگی به پرونده سابق نمی‌باشد.