Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

اعمال تبصره ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری در بزه قابل گذشت

سبدِ من

#حبس_تعزیری #مجازات #حبس #اقلیت #قوانین #قضات #اکثریت #قانون_آیین_دادرسی_کیفری #تفسیر #صورتجلسه #نام #نفقه #بازداشت #تحت_نظر #بزه #تعزیری #ماه #احتساب #قضایی #استان #نظریه #شهرستان #تأیید #نفع

خلاصه

در جرایم قابل گذشت مندرج در ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی، پس از کاهش مجازات حبس به نصف طبق قانون کاهش مجازات، حداقل مجازات حبس مورد اختلاف قرار گرفت. هیات عالی اعلام کرد حداقل میزان حبس باید بیش از سه ماه باشد. با توجه به قوانین کیفری، حداقل حبس قانونی تعیین‌شده سه ماه است.

اصلِ حقوقی: با کاهش مجازات حبس در جرایم قابل گذشت به نصف، تعیین حداقل مجازات حبس کمتر از سه ماه مجاز نیست.

مستند: ماده 19 قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392)، تبصره ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری (مصوب 1392)، تبصره ماده 515 قانون آیین دادرسی کیفری (مصوب 1392)

کلیدواژه‌ها: کاهش مجازات حبس، بزه قابل گذشت، حداقل حبس، تعزیر، آیین دادرسی کیفری

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
اعمال تبصره ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری در بزه قابل گذشت خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1 اردیبهشت 1401 در استان کردستان برگزار شد، موضوع بررسی تبصره ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری در مورد بزه‌های قابل گذشت مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که در جرایمی که مجازات قانونی آن‌ها بر اساس ماده 19 قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392) تعیین شده و قابل گذشت هستند، پس از کاهش مجازات به نصف، حداقل میزان حبس چه خواهد بود. نظر هیات عالی این بود که حداقل میزان حبس باید بیش از سه ماه باشد و این نظر، نظریه اقلیت قضات شهرستان سنندج را تایید کرد. در مقابل، نظر اکثریت بر این بود که حداقل مجازات باید سه ماه و 12 ساعت تعیین شود، اما در نهایت به این نتیجه رسیدند که حداقل حبس همان سه ماه خواهد بود. این نتیجه‌گیری به این دلیل بود که در قوانین کیفری، کمترین ملاک محاسبه حبس، روز است و تعیین حکم به کمتر از آن مجاز نیست. همچنین، طبق تبصره ماده 515 قانون آیین دادرسی کیفری (مصوب 1392)، بازداشت‌های کمتر از 24 ساعت به عنوان یک روز محاسبه می‌شود و تعیین حکم مجازات به کمتر از این مدت وجاهت قانونی ندارد. در نهایت، نظر اقلیت به این نتیجه رسید که ب. ت. ب. عبارت "بیش از" در ماده 19، پس از نصف کردن مجازات، حداقل حبس باید سه ماه و یک روز تعیین شود. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1401/02/01 برگزار شده توسط: استان کردستان/ شهر سنندج
موضوع
اعمال تبصره ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری در بزه قابل گذشت
پرسش
در جرایمی که مجازات قانونی‌، به نام درجات مندرج در ماده 19 قانون مجازات اسلامی (مصوب 1392) تعیین شده است، چنانچه بزه قابل گذشت باشد، طبق تبصره ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری (مصوب 1392)، حداقل و حداکثر مجازات قانونی حبس آنها به نصف تقلیل می‌یابد. حال ب. ت. ب. اینکه در حداقل مجازات‌های درجه‌بندی عبارت (بیش از) قید شده است، بعد از تقلیل، حداقل چه میزانی خواهد بود؟ به عنوان مثال در ماده 53 قانون حمایت خانواده، مجازات عدم پرداخت نفقه افراد واجب‌النفقه، حبس درجه 6 تعیین شده که طبق ماده 19 مذکور بیش از شش ماه تا دو سال می‌باشد، بعد از اعمال تبصره ماده 11 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری (ماده 134 اصلاحی قانون مجازات اسلامی)، حداقل حبس چه میزان است؟ نظر هیات عالی ب. ت. ب. اینکه در فرض پرسش حداقل میزان حبس باید بیش از سه ماه باشد بنابراین نظریه اقلیت قضات محترم دادگستری شهرستان سنندج با قانون انطباق بیشتری دارد و مورد تایید است.
نظر اکثریت
با این اوصاف حداقل مجازات، باید سه ماه و 12 ساعت تعیین شود اما به نظر می‌رسد که حداقل، همان سه ماه است چراکه اولاً؛ در قوانین کیفری، کمترین ملاک محاسبه حبس، روز است؛ لذا تعیین حکم به حبس به کمتر از آن، اساساً امکان‌پذیر نیست. ثانیاً؛ در قوانین کیفری، اصل بر تفسیر به نفع متهم است. لذا بین احتساب یا عدم احتساب نصف روز، برتری با عدم احتساب آن است. ثالثاً؛ طبق تبصره ماده 515 قانون آیین دادرسی کیفری (مصوب 1392) بازداشت‌های کمتر از 24 ساعت، یک روز محاسبه می‌شود؛ لذا در نظر گرفتن 12 ساعت، خلاف اصل بند (ثانی) است. رابعاً؛ قانون در تبصره ماده 515 مذکور، حبس‌های کمتر از یک روز را فقط در مورد بازداشت با تحت نظر در نظر گرفته است و اساساً تعیین حکم مجازات به کمتر از آن، اساس قانونی ندارد. نتیجه: ب. ت. ب. اینکه ملاک قانونی احتساب و تعیین حبس، یک روز م. ب. و هم چنین ب. ت. ب. اینکه تعیین به کمتر از یک روز حبس در حکم قضایی، وجاهت قانونی ندارد و نیز ب. ت. ب. تفسیر قانونی به صورت مضیق و به نفع متهم، به نظر می‌رسد زمان کمتر ملاک قرار داده می‌شود. لذا در مثال سوال، میزان حبس، سه ماه م. ب..
نظر اقلیت
ب. ت. ب. قید (بیش از) در درجات مندرج در ماده 19، در نصف کردن مجازات‌ها نیز بیش از معنا پیدا کرده و لذا در مثال سوال، سه ماه و یک روز تعیین می‌شود.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 89

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 40

مواد مرتبط 4

مقرراتِ مرتبط 2

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین