الزام دادگاه به تفهیم اتهام به متهم پس از صدور قرار منع تعقیب از سوی بازپرس و در مقام نقص تحقیقات

در مواد 266 و 276 از قانون آیین دادرسی کیفری عنوان شده که پس از نقض قرار می‌توان متهم را احضار و متعاقباً به وی تفهیم اتهام نمود و نه در زمان نقص تحقیقات و از زمانی که قرار منع تعقیب صادر شده با در نظر گرفتن اصل برائت و اینکه تا زمانی که ادله کافی نباشد نمی‌توان حتی متهم را احضار کرد؛ مضافاً آنکه متهمی که در موردش قرار منع تعقیب صادر شده در پناه اصل برائت بوده و به هیچ‌وجه نمی‌توان وی را به‌عنوان متهم احضار کرد. ضمن اینکه این موضوع تالی فاسد نیز دارد؛ چراکه ممکن است متهم پس از صدور قرار تامین کیفری که از الزامات پس از تفهیم اتهام م. ب. عاجز از سپردن تامین باشد و تا دیگر نقایص تحقیقاتی دادگاه بخواهد تمام شده و پرونده به دادگاه ارسال گردد مدت زیادی را در بازداشت بماند و درنهایت دادگاه به اقناع وجدان در جهت بزهکاری متهم نرسد؛ مضافاً آنکه چنانچه دادگاه اخذ توضیح از متهم را ضروری بداند می‌تواند با دستور همچون اینکه ((اظهارات فرد الف فعلاً به‌عنوان مطلع اخذ گردد))، درصدد اقناع وجدان قضایی خود برآید؛ لذا پاسخ سوال چه در مورد دادیار اظهارنظر و چه در مورد دادگاه منفی است.