بررسی امکان عدول از قرار قبولی اعاده دادرسی

اکثریت حاضر در جلسه اعتقاد داشته قرار فرض سوال غیرقابل عدول به دلایل زیر م. ب. زیرا: اولاً - در فرض سوال باید به دادرسی ادامه داده و قرار رد اعاده دادرسی صادر شود چون قرار مذکور ازجمله قرارهای حتی اعدادی هم محسوب شود و قرار نهایی تلقی نشود در قانون مجوزی برای عدول از آن نداریم و باید نهایتاً قرار رد اعاده دادرسی صادر کند چون شرایط قرار نهایی را ندارد. ثانیاً - قرار قبولی اعاده دادرسی طریقه عدولی است لذا اگر پذیرش کرد و قرار قبولی اعاده دادرسی صادر شد عدول، معنی ندارد و دور به وجود می آید لذا باید وارد ماهیت شده و حکم به رد اعاده دادرسی صادر نماید که به روح قانون نزدیکتر است. ثالثاً - همیشه لازمه صدور قرار قبولی اعاده دادرسی ورود در ماهیت نیست بنابراین قابل عدول م. ب. منتهی در قالب صدور قرار رد اعاده دادرسی. رابعاً - قرار قبولی شرایط قرار نهایی را ندارد یعنی به طرفین ابلاغ نمی شود و قاعده فراغ حاکم نیست بنابراین در قالب سایر قرارها هم اگر تلقی نمائیم غیرقابل عدول است و مانند قرار اتیان سوگند چون مبنای صدور قرار قبولی و ادامه آن از بین رفته است لذا موجبی برای ادامه آن نیست با ورود در ماهیت قرار رد اعاده دادرسی صادر می‌شود. نتیجه: قرار قبولی اعاده دادرسی چون جزء قرارهای نهایی نمی‌باشد لذا شرایط حاکم بر آنها را ندارد و به نوعی قرار اعدادی قرینه محسوب می‌شود حال چنانچه شرایط تغییر یافته و به این نتیجه رسیده ایم که اعاده دادرسی قابلیت پذیرش ندارد قانونگذار شرایط را مشخص و قرار رد اعاده دادرسی صادر می کنیم.