بررسی تحقق جرم آدم ربایی در فرضی که فرد را با حیله به محلی فرا خوانند

بررسی تحقق جرم آدم ربایی در فرضی که فرد را با حیله به محلی فرا خوانند خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1397/12/02 در استان خراسان شمالی برگزار شد، موضوع بررسی تحقق جرم آدم‌ربایی در شرایطی که فرد به وسیله حیله به مکانی فراخوانده می‌شود، مورد بررسی قرار گرفت. پرسش مطرح‌شده شامل دو بخش بود: نخست، آیا کشاندن فرد به اسفراین به قصد برقراری رابطه نامشروع، به عنوان آدم‌ربایی با حیله محسوب می‌شود؟ و دوم، آیا در صورتی که قصد قانونی برای کشاندن فرد وجود داشته باشد و در نهایت او مورد ضرب و جرح قرار گیرد، این عمل نیز آدم‌ربایی با حیله تلقی می‌گردد؟ نظر هیات عالی بر این بود که بر اساس ماده 621 قانون مجازات اسلامی، ربایش شامل جابه‌جایی فیزیکی اشخاص بدون میل و رضایت آنان است و موارد مذکور در فرض سوال به دلیل عدم مباشرت مرتکب، شامل این تعریف نمی‌شود. نظر اکثریت نیز تاکید کرد که صرف دعوت فرد به منزل در این فرض، عنصر مادی بزه آدم‌ربایی را محقق نمی‌سازد و قصد مرتکبین تنها ایراد ضرب و جرح عمدی بوده است. در مقابل، نظر اقلیت بیان داشت که اگر فرد مورد نظر از اقدامات مرتکبین آگاه بود، هرگز به آن منزل نمی‌رفت و بنابراین این حیله و عدم رضایت او می‌تواند از موجبات بزه آدم‌ربایی محسوب گردد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1397/12/02 برگزار شده توسط: استان خراسان شمالی/ شهر بجنورد