بررسی موضوعیت تحمیل نظر مطلعین بر دادگاه رسیدگی کننده

ب. ت. ب. وحدت ملاک ماده 241 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 که مقرر نموده: «تشخیص ارزش و تاثیر گواهی با دادگاه است.» ارزش و تاثیر اثبات گواهی اشخاصی که طرفین دعوا بر گواهی آن‌ها تراضی نموده‌اند با دادگاه می‌باشد؛ بنابراین تراضی مذکور به معنای تحمیل نظر مطلعین بر دادگاه نیست. اثر این توافق صرفاً آن است که جرح آن‌ها از سوی ی. ا. ط. غیرممکن و نیز گواهی معارض گواهی آن‌ها غیرقابل استماع دانسته شود، بنابراین در این مورد نیز ماده 241 قانون آیین دادرسی مدنی جاری م. ب.. نظر اقلیت تراضی طرفین بر مطلع این به معنای این است که طرفین بر اطلاعات مطلعین تراضی نموده‌اند و برخلاف آن سخنی ندارند و این معنا از ماده 253 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 مستفاد است؛ در نتیجه ب. ت. ب. تراضی طرفین، اطلاعات به دست آمده از مطلعین بر دادگاه تحمیل می‌شود و دادگاه بر اساس آن اقدام به صدور رای می‌نماید.