تأثیر استرداد دعوای اصلی در دعوای تقابل

شخص (الف) به طرفیت (ب) طرح دعوا کرده است و (ب) نیز دعوای تقابل به طرفیت (الف) مطرح می کند. در مراحل رسیدگی (الف) دعوای خود را مسترد داشته است. دادگاه در خصوص دعوای تقابل چه تصمیمی اتخاذ می کند؟ نظر هیئت عالی خوانده می‌تواند در مقابل ادعای خواهان اقامه دعوا کند. این ادعا در صورتی که با دعوای اصلی ناشی از یک منشأ بوده و با آن ارتباط کامل داشته باشد دعوای تقابل نام یده شده و با دعوای اصلی یکجا رسیدگی می‌شود. حال اگر خواهان دعوای اصلی دعوای خود را مسترد کرد، این استرداد تأثیری در دعوای تقابل ندارد زیرا دعوای تقابل دعوای مستقلی بوده و به هرصورت خوانده دعوای اصلی به موجب دادخواست تقدیمی، حقوقی برای خود قا یل است که باید به آنها رسیدگی شود و استرداد دعوای اصلی تأثیری در دعوای تقابل ندارد خصوصاً اینکه در دعوای تقابل خواهان هزینه دادرسی مربوط را پرداخته و جدای از دعوای اصلی به مقام استیفای حق خود بر آمده و بر اثبات ادعا، دلایل هم اقامه کرده که باید به آن رسیدگی و در نهایت دعوا منتهی به حکم شود. نظر اتفاقی ب. ت. ب. اینکه دعوای تقابل دعوای جداگانه و مستقل است و رسیدگی به دعوای تقابل با دعوای اصلی در صورت صلاحدید دادگاه به صورت توامان به لحاظ عدم صدور آرای متعارض و عدم اطاله دادرسی است و از طرفی ماده 143 قانون آیین دادرسی مدنی شرایط دعوای اصلی را برای دعوی تقابل بیان داشته است، بنابراین، چون دعوای تقا بل مسترد نشده است دادگاه در مورد دعوای تقابل به رسیدگی خود ادامه می دهد.