تجدید‌نظر‌خواهی در مورد دعاوی غیر‌قابل تقویم

در دعاوی که خواسته آن قابل تقویم نبوده و برابر بند 14 ماده 3 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین به جلب نظر کارشناس موکول گردیده، در صورت استرداد دعوی از جانب خواهان یا ایردات مطروحه در ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی چنانچه دعوی منتهی به قرار یا ابطال دادخواست گردد. آیا رای صادره قابل تجدیدنظر خواهی است؟ نظر هیات عالی در فرض سوال، در صورت استرداد دادخواست و صدور قرار ابطال دادخواست یا حسب مورد صدور قرار ردّ دعوی، رای دادگاه قابلیت اعتراض خواهد داشت. نظر اکثریت با فرض سوال قرار صادره قابل تجدیدنظر خواهی است و تصور اینکه خواسته مطروحه کمتر از 3.000.000 ریال و غیر قابل تجدیدنظر باشد، بعید بوده و در فرض سوال اماره اینکه خواسته بیش از 3.000.000ریال م. ب. براصل قطعیت آراء برتری حاصل نموده و ب. ت. ب. اینکه تخصیص اکثر نیز قبیح شمرده می‌شود رای صادره قابل تجدیدنظر خواهی است کما اینکه در موارد تردید باید به عرف رجوع شود اگر این خواسته در عرف کمتر از 3.000.000 ریال نباشد قابل تجدیدنظر است و از طرفی اخذ مبلغ اولیه 1.500.000 ریال در زمان تقدیم دادخواست از خواهان دلالت بر این امر دارد که خواسته بیش از 3.000.000 ریال در نظر گرفته می‌شود. نظر اقلیت برابر ماده 330 قانون آیین دادرسی مدنی اصل بر قطعیت آراء است و موارد قابل تجدیدنظر فهرست گردیده است. حال چنانچه به لحاظ کاهش ارزش پول ملی حداقل در نظر گرفته شده فاقد ارزش قابل توجه گردیده است و غالب دعاوی قابل تجدیدنظر گردیده اند. دلیلی بر کنار گذاشتن اصل قطعیت نبوده در موضوع مطروحه به لحاظ اینکه خواسته معین نگردیده و دادگاه به لحاظ عدم صدور حکم مجوز و تکلیفی در تعیین خواسته نداشته لذا می‌بایست از اصل پیروی نمود با این فرض قرار صادره به لحاظ اینکه امکان تعیین خواسته وجود نداشته قطعی است.