تحقق جرم محاربه با اسلحه خالی

تحقق جرم محاربه با اسلحه خالی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1398/05/06 در استان مازندران برگزار شد، موضوع بررسی تحقق جرم محاربه با اسلحه خالی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا استفاده از اسلحه خالی به منظور ترساندن و ایجاد ناامنی در میان مردم می‌تواند به عنوان محاربه شناخته شود یا خیر. نظر هیات عالی بر این اساس بود که اگر استفاده از سلاح موجب رعب و وحشت در مردم شود، خالی بودن اسلحه مانع از تحقق رکن مادی بزه موضوع ماده 279 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نخواهد بود. نظر اکثریت نیز بر این نکته تاکید داشت که یکی از شرایط تحقق جرم محاربه، سلاح بودن وسیله مورد استفاده است و به نمایش گذاشتن آن باید منجر به ایجاد ناامنی گردد، حتی اگر به جرح یا قتل منجر نشود. در مقابل، نظر اقلیت بر این نکته تاکید کرد که ملاک، قابلیت بالفعل استفاده از سلاح است و به همین دلیل، محاربه با اسلحه خالی منتفی است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/05/06 برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر ساری موضوع تحقق جرم محاربه با اسلحه خالی پرسش شخصی جهت ترس و ایجاد ناامنی مردم از اسلحه خالی استفاده می‌نماید، آیا عمل ارتکابی را می توان محارب تشخیص داد؟ نظر هیئت عالی در فرضی که مردم از کشیدن سلاح دچار رعب و وحشت شده و ناامنی در محیط را موجب شود خالی بودن اسلحه مانع تحقق رکن مادی بزه موضوع ماده 279 قانون مجازات اسلامی 92 نخواهد بود. نظر اکثریت ب. ت. ب. ماده 279 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 یکی از شرایط تحقق رکن مادی جرم محاربه سلاح بودن وسیله مورد استفاده م. ب. که تشهیر و یا تجرید آن موجب اخافه و ایجاد ناامنی مردم گردد خواه این امر منتهی به جرح یا قتل نگردد. ملاک، سلاح بودن این موضوع است که در این مورد حقیقتا اسلحه صدق می کند. نظر اقلیت ب. ت. ب. اینکه آنچه موضوعیت دارد، استفاده از سلاح جهت ترساندن مردم است، و سلاح بودن به نحوی که بالفعل قابل استفاده باشد ملاک است نه سلاحی که بالقوه قابل استفاده باشد لذا تحقق جرم محاربه با اسلحه خالی منتفی است.