تصمیم دادگاه درخصوص زوجه ای که بااخطار دادگاه ازمعرفی خود استنکاف کرده

اگر زوج دادخواست صدور گواهی عدم امکان سازش را تقدیم کرده باشد و دادگاه برای صدور این گواهی دستور معرفی زوجه به پزشکی قانونی را صادر نموده باشد و زوجه تمکین نکند دادگاه چه تصمیمی اتخاذمی کند؟ نظر هیئت عالی با تذکر به این‌که به موجب ماده‌ی 31 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/1 برخلاف تبصره‌ی 7 ماده‌ واحده‌ قانون اصلاح طلاق که ارائه گواهی پزشکی قانونی دایر به وجود جنین یا عدم آن ‌را از شرایط صدور گواهی عدم امکان سازش اعلام کرده بود، در حال حاضر و به موجب قانون جدید، صرفاً ثبت طلاق منوط به ارائه گواهی مزبور است و در گذشته نیز به لحاظ حفظ حقوق زوجه در تعیین تکلیف جنین مقرر می‌شد که ظرف مهلت معین گواهی مزبور اخذ و ضمیمه پرونده شود و با این حال در صورت عدم اقدام زوجه مانعی برای صدور گواهی مذکور بعد از اجرای تکلیف دادگاه وجود نداشت، النهایه به موجب قانون جدید نیز که ارائه گواهی مزبور برای ثبت طلاق الزامی است، این موضوع می‌تواند از طریق دادگاه یا دفترخانه طلاق با اخطاریه‌ چند روز خطاب به زوجه اقدام شود و چنان‌چه گواهی ارائه گردد مانعی برای ثبت طلاق نخواهد بود. نظر اتفاقی مورد تأیید است. نشست قضایی (1) مدنی - در صورتی‌که طرفین (زوجین) بر حامله نبودن زوجه اذعان داشته باشند گواهی پزشکی قانونی ضرورتی ندارد و چنان‌چه زوجه در دادرسی شرکت نکرده و از معرفی خود به پزشکی قانونی امتناع کند در صورتی‌که در آینده مشخص شود زوجه باردار بوده در صورت اختلاف، اثبات ادعا برعهده زوجه خواهد بود. با این ترتیب معرفی به پزشکی قانونی طریقیت دارد و اتفاق‌نظر اعلام شده نتیجتاً صحیح بوده مورد تأیید است. نظر اتفاقی به موجب تبصره 7 ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق وجود یا عدم وجود جنین توسط پزشک ذی‌صلاح و آزمایشگاه باید گواهی شود. فلسفه صدور این گواهی برای تعیین تکلیف آینده جنین است. از این‌رو به زوجه اخطارمی شود تا به پزشکی قانونی معرفی و آزمایشات لازم انجام شود. اگر زوجه علی‌رغم اخطار از حضور در پزشکی قانونی امتناع کند به ضرر خودش است چون اگر جنینی در رحم داشته باشد با انجام آزمایش و صدور گواهی وجود آن ثابت می‌شود ولیکن در صورت عدم انجام آزمایش و اختلاف طرفین به وجود جنین در زمان طلاق، زوجه ناچار به تقدیم دادخواست اثبات نسب می‌شود؛ فلذا دادگاه پس از ابلاغ اخطار مبادرت به صدور تصمیم مقتضی می‌نماید و عدم تمکین زوجه یرای حضور در پزشکی قانونی هیچ خللی برای صدور گواهی عدم امکان سازش وارد نمی‌‌کند. پس نمی‌توان حکم جلب زوجه را صادر نمود یا به این بهانه از صدور گواهی عدم امکان سازش خودداری کرد.