تقاضای دستور موقت بعد از قطعیت حکم فسخ

در پرونده‌ای رای به فسخ معامله به دلیل غبن صادر و در مرجع تجدیدنظر تائید شده است. چنانچه شخص ثالثی بعد از قطعیت حکم فسخ، تقاضای دستور موقت جهت جلوگیری از اجرای حکم به دلیل ادعای مالکیت نماید، تکلیف چیست؟ نظر هیات عالی فارغ از اینکه صدور حکم قطعی دادگاه دایر بر تایید فسخ معامله اساساً اجرایی نبوده و اعلامی است، هرگونه ادعای دیگری نسبت به حکم قطعی از ناحیه ثالث صرفاً در قالب اعتراض ثالث به احکام قابلیت رسیدگی دارد و درخواست دستور موقت موضوعیت ندارد و قابل پذیرش نمی‌باشد لیکن این امر مانع از آن نیست که برابر مواد 417 و 424 ق.آ.د.م، شخص ثالث دعوای اعتراض ثالث طرح و تقاضای صدور قرار تاخیر اجرای حکم را از دادگاه به عمل آورد. نظر اکثریت ب. ت. ب. ماده 8 ق.آ.د.م، چنینی درخواستی قابل پذیرش نیست؛ لیکن این امر مانع از آن نیست که مدعی مالکیت، وفق مقررات ماده 424 ق.آ.د.م اقدام به طرح دعوی اعتراض ثالث نماید. نظر اقلیت چنین دادخواستی قابلیت پذیرش ندارد. به این دلیل که اولاً؛ رای فسخ به دلیل اعلامی بودن اصلاً به مرحله اجرای حکم نمی‌رسد. ثانیاً؛ در قوانین عنوان دستور موقت برای جلوگیری از رای نداریم. ثالثاً؛ چنانچه دادگاه تقاضای خواهان را بپذیرد به معنی این است که دادگاه بدوی و تالی رای عالی را زیر سوال می‌برد. اگر اعتراض ثالث نسبت به دادنامه داشته باشد و دلایل قوی باشد با جمع شرایط، توقف اجرای عملیات صادر می‌شود.