نشست قضایی
تنفیذ وصیت با اجازه وارثان قبل از فوت موصی
خلاصه
این مسئله بررسی شد که آیا اجازه وارثان پیش از فوت موصی نسبت به وصیت معتبر و الزام‌آور است یا خیر. هیأت عالی و نظر اکثریت معتقدند اجازه وارثان در زمان حیات موصی معتبر است و آنان را پایبند می‌کند، مشروط بر اینکه تا زمان فوت از آن رجوع نکرده باشند.
اصلِ حقوقی: اجازه وارثان به وصیت در زمان حیات موصی معتبر و الزام‌آور است، مگر اینکه تا پیش از فوت موصی از آن رجوع کنند.
مستند: نامطمئن کلیدواذه‌ها: وصیت، اجازه وارثان، حیات موصی، تنفیذ وصیت، حق وراثت
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
مقدمه
تنفیذ وصیت با اجازه وارثان قبل از فوت موصی
خ. م.:
صورتجلسه نشست قضایی مورخ 1392/04/05 در استان مازندران به بررسی موضوع تنفیذ وصیت با اجازه وارثان قبل از فوت موصی پرداخته است. پرسش اصلی مطرح‌شده این است که آیا اجازه وارثان قبل از فوت موصی، وصیت را تنفیذ کرده و برای وارثان الزام‌آور است یا خیر. هیات عالی به این نتیجه رسیده که اجازه وارثان پس از فوت موصی معتبر و موثر است، اما در زمان حیات موصی، این اجازه قابل رجوع است و در صورت عدم رجوع و تنفیذ وصیت، دیگر قابل عدول نخواهد بود. نظر اکثریت بر این است که اجازه در زمان حیات موصی اعتبار دارد و وارثان را ملزم می‌کند، زیرا حقوق وارثان در زمان حیات موصی حمایت می‌شود و وصیت به عنوان یک عمل حقوقی باید قابل تنفیذ باشد. در مقابل، نظر اقلیت بر تفکیک تاکید دارد و معتقد است که اجازه در زمان حیات موصی الزام‌آور نیست، زیرا حق وراثت هنوز محقق نشده و موصی در زمان حیات خود می‌تواند به جبران بازگشت بپردازد؛ در حالی که پس از فوت، اراده او دیگر قابل تغییر نیست.موضوع
تنفیذ وصیت با اجازه وارثان قبل از فوت موصیپرسش
آیا اجازه وارثان قبل از فوت موصی وصیت را تنفیذ می‌کند و برای وارثان الزام آور است؟
نظر هیئت عالی
اجازه وارثان پس از فوت موصی، بدون تردید موثر و معتبر است ولی در خصوص اثر اجازه در زمان حیات موصی هر چند اختلاف‌نظر وجود دارد ولی به نظر می‌رسد که اجازه در زمان حیات موصی قابل رجوع است. در صورت عدم رجوع در زمان حیات و تنفیذ وصیت، دیگر قابل عدول نخواهد بود.نظر اکثریت
به نظر می‌رسد که اجازه در زمان حیات موصی اعتبار دارد و وارثان را پای بند می‌کند زیرا اولاً - در زمان حیات موصی نیز حقوق وارثان مورد حمایت است به همین دلیل اختیار موصی محدود به ثلث شده است. ثانیاً - وصیت عمل حقوقی انجام شده است و آنچه معلق به فوت شده اثر حقوقی آن است، پس باید آن را قابل تنفیذ شمرد، در نتیجه وارثان اگر در زمان تنظیم یا بعد از آن وصیت‌نامه را تنفیذ کنند، حق عدول از اجازه خود را ندارند. (قول مشهور فقهای امامیه نیز همین است)نظر اقلیت
به نظر می‌رسد باید قائل به تفکیک شد، یعنی عدول از اجازه در زمان حیات موصی، بعد از فوت موصی ممکن نیست زیرا استصحاب رضای وارثان به محض فوت سبب تنفیذ وصیت می‌شود ولی در زمان حیات موصی اجازه دهنده را پای بند نمی‌کند. چرا که هنوز حق او و صفت وراثت احتمالی و نامحقق است. وانگهی موصی نیز که هنوز زنده است و امکان جبران این بازگشت را به وسایل دیگر دارد، در حالی‌که رجوع بعد از مرگ اراده او را عقیم می‌گذارد.موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.