Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

جرم انگاری مستنکفین از اعلام بیماری کرونای خود

#جرم‌انگاری #بیماری #جرم #درمان #مقررات_بهداشتی #مجازات #مواد_مخدر #قوانین #حبس #جریمه #صورتجلسه #بندر #مستند #هیئت #قاضی_اجرای_احکام #وظیفه_قانونی #ریال #کیفر #استنکاف #پنهان #قضایی #می_کنند #تعقیب #غفلت

خلاصه

این نشست به بررسی راهکارهای حقوقی و وجود جرم برای پنهان کردن بیماری‌های واگیر مانند کرونا یا استنکاف از درمان می‌پردازد. پرسش این است که چه ضمانت اجرای کیفری برای این اشخاص وجود دارد. نظر هیات عالی این است که پنهان کردن بیماری یا خودداری از درمان در قوانین عمومی به‌صراحت جرم‌انگاری نشده است، مگر آنکه با مقررات خاص قانون جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و واگیردار منطبق باشد.

اصلِ حقوقی: صرف پنهان کردن بیماری یا استنکاف از درمان به خودی خود در قوانین جزایی جرم‌انگاری نشده است، مگر آنکه مصداق سرپیچی از مقررات خاص بهداشتی و قوانین مصوب مربوط به بیماری‌های واگیر باشد.

مستند: قانون طرز جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و واگیردار مصوب ۱۳۲۰ (ماده ۲۲)، نامطمئن.

کلیدواژه‌ها: بیماری واگیر، کرونا، جرم‌انگاری، مقررات بهداشتی، استنکاف از درمان.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.

مقدمه
جرم انگاری مستنکفین از اعلام بیماری کرونای خود خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1398/12/17 در بندرعباس برگزار شد، موضوع اصلی بررسی جرم‌انگاری افرادی بود که از اعلام بیماری کرونای خود خودداری می‌کنند و همچنین کسانی که از درمان استنکاف می‌کنند. پرسش مطرح‌شده به بررسی راهکارهای حقوقی برای الزام این دو گروه به اعلام بیماری و مراجعه به مراکز درمانی اختصاص داشت. نظر هیات عالی نشان داد که پنهان کردن بیماری یا استنکاف از درمان در قوانین جاری جرم‌انگاری نشده است. در خصوص بیماری‌های واگیر، طبق قانون طرز جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و واگیردار مصوب 1320/03/11، ماده 22 این قانون بیان می‌کند که افرادی که مانع اجرای مقررات بهداشتی می‌شوند یا باعث انتشار بیماری‌های واگیردار می‌گردند، قابل تعقیب و مجازات هستند. همچنین، نظر اتفاقی به اعتبار قانونی این قانون و عدم نسخ آن اشاره کرد و به ماده 26 قانون آیین‌نامه اجرایی قانون اصلاح مبارزه با مواد مخدر مصوب 77/10/22 پرداخت که وظیفه قاضی را در مواجهه با احکام مغایر تبیین می‌کند. در نهایت، ماده 22 این قانون به مجازات حبس و جریمه مالی برای افرادی که مانع اجرای مقررات بهداشتی می‌شوند، اشاره دارد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/12/17 برگزار شده توسط: استان هرمزگان/ شهر بندر عباس
موضوع
جرم انگاری مستنکفین از اعلام بیماری کرونای خود
پرسش
ن. ب. ا. یکی از راههای مبارزه جدی با ویروس منحوس کرونا و ریشه کن کردن آن، الزام مبتلایان به این ویروس به اعلام بیماری خود و الزام مستکفین از درمان به مراجعه به مراکز درمانی است راهکارهای حقوقی برای برخورد قانونی و الزام این دو گروه (پنهان کنندگان بیماری و استنکاف کنندگان از درمان) به صورت مستدل و مستند به مواد قانونی اعلام کنید ؟ نظر هیئت عالی نخست: پنهان کردن بیماری یا صرف استنکاف از درمان توسط خود بیمار، در قوانین جاری جرم انگاری نشده است و در خصوص بیماری های واگیردار مصرح در قانون، طرز جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی و بیماری‌های واگیردار مصوب 1320/3/11، مطابق این قانون رفتار می‌شود (ضمناً در مورد بیماری کرونا در قانون فوق‌الذکر تصریحی وجود ندارد) دوم: مطابق ماده 22 قانون فوق الذکر اشخاصی که مانع اجرای مقررات بهداشتی می‌شوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکی از بیماریهای واگیر دار می‌شوند قابل تعقیب و مجازات هستند که در مورد بیماری کرونا نیز این ماده قابل اعمال است. نظر اتفاقی طبق نظریه مشورتی قوه قضاییه شماره 7/6214 (89/10/12) 1- قانون طرز جلوگیری از بیماری آمیزشی و بیماری های واگیردار مصوب 1320/3/11 با الحاقات بعدی نسخ نگردیده و به اعتبار قانونی خود باقی است. 2- ماده 26 قانون آیین نامه اجرایی قانون اصلاح مبارزه با مواد مخدر مصوب 77/10/22 ستاد مبارزه با مواد مخدر با اصلاحات بعدی تکلیف قاضی اجرای احکام را در مواجهه با حکم مغایر موازین شرعی و قانونی به روشنی تبیین نموده که بر اساس مفاد آن به وظیفه قانونی خویش مبادرت می‌نماید. ماده بیست ودوم -اشخاصی که مانع اجرای مقررات بهداشتی می‌شوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکی از بیماری های واگیردارمی شوند به هشت روز تا دو ماه حبس تادیبی و 51 تا 500 ریال و یا به یکی از دو کیفر محکوم می‌شوند. (قانون طرز جلوگیری از بیماری های آمیزشی و بیماری های واگیردار مصوب 1320.)

موارد مرتبط 12

آرای مرتبط 11

مواد مرتبط 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین