خلع ید از ملک مشاعی

آیا در ملک مشاع خلع ید معنی و مفهوم دارد یا ملک بدواً باید افراز گردد و بعداً خلع ید صورت گیرد؟ نظر هیئت عالی نشست قضایی (*3) مدنی: مطابق ماده 308 قانون مدنی، غصب، استیلای بر حق غیر است به نحو عدوان. اثبات ید بر مال غیر، بدون مجوز هم در حکم غصب است. همان‌طوری که شریک غاصب در اجزای ملک مشاع مالکیت دارد، مالک مشاعی، دیگر نیز که حصه مشاع او، از مال، به نحو عدوان تصرف شده مالک هریک از اجزای ملک م. ب. و شریک غاصب بر حق او، به نحو عدوان استیلا یافته یا بر مال وی بدون مجوز وضع ید کرده و مانع اعمال حقوق مالکانه او می‌شود و اقدام متصرف به عدوان با ماده مرقوم انطباق دارد و با غاصب شناختن او طرح دعوای خلع ید و صدور حکم به خلع ید غاصب از حصه ملک مشاعی بلامانع است و علاوه بر مقررات قانون مدنی، ماده 43 قانون اجرای احکام مدنی(‌که ترتیب اجرای حکم خلع ید از ملک مشاعی را پیش‌بینی کرد) صدور حکم خلع ید از این‌گونه املاک را تجویز کرده است. بدیهی است اجرای چنین حکمی متفرع بر امکان طرح دعوا و صدور حکم خلع ید در این مورد است. لکن همان ماده تصرف محکومٌ‌له را مشمول مقررات املاک مشاعی قرار داده است. با این ترتیب صدور و اجرای حکم خلع ید از ملک مشاع ملازمه با افراز آن ندارد و نظر اکثریت صحیح به‌ نظر می‌رسد و خاطرنشان می‌سازدبرخلاف آنچه که در نظر اقلیت آمده هریک از مالکین مشاعی می‌تواند حصه خ. ر. ب. حالت اشاعه، کلی یا جزیی بفروشد و فروش چنین ملکی موکول به اذن سایر شرکا نیست.