رسیدگی به دعوای اعتراض به ملی شدن اراضی

الف- برای رسیدگی به اعتراض به برگ تشخیص نیاز است نفع خواهان احراز شود و این امر جز با احراز مالکیت توسط دادگاه ممکن نیست. در واقع مقدمه رسیدگی به اعتراض به برگ تشخیص احراز مالکیت و نفع خواهان است خواه مالکیت خواهان مشاعی باشد و یا مفروز و شش دانگ، چه این که در فرضی که خواهان دارای سند مالکیت است و به موجب برگ تشخیص بخشی یا تمام آن ملی اعلام شده در این صورت اساسا طرح خواسته اثبات مالکیت جایگاهی ندارد زیرا قبل از ملی شدن اراضی مالکیت خواهان به رسمیت شناخته شده است و دادگاه نمی‌تواند با این دلیل که چون خواسته اثبات مالکیت مطرح نشده دعوا را قابل استماع نداند. بنابراین همچنان که در تبصره 1 ماده 9 قانون افزایش بهره‌وری در بخش کشاورزی و منابع طبیعی نیز بیان شده برای رسیدگی به اعتراض به ملی شدن اراضی ذی‌نفعی خواهان به عنوان مالک باید بررسی و احراز شود. در غیر این صورت دادگاه وارد رسیدگی نخواهد شد. ب- پس از اتمام مهلت پنج ساله رسیدگی به اعتراض در کمیسیون ماده‌واحده، ب. ت. ب. نص صریح تبصره 1 ماده 9 قانون افزایش بهره‌وری در بخش کشاورزی و منابع طبیعی، رسیدگی به دعاوی اعتراض به ملی شدن اراضی در شعب ویژه‌ای که به این امر اختصاص یافته است محول شده است و دادگاه نمی‌تواند با این دلیل که چون هدف تثبیت مالکیت دولت در اراضی ملی است از رسیدگی به دعاوی مطروحه امتناع نماید. نظر ابرازی ب. ت. ب. نص صریح تبصره 1 ماده 9 قانون افزایش بهره‌وری در بخش کشاورزی و منابع طبیعی مبنی بر حذف هیات ماده‌واحده تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 ذی‌نفع ملزم به طرح دعوای اثبات مالکیت برای احراز ذی‌نفع بودن خواهد بود و ب. ت. ب. حذف هیات ماده‌واحده تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع ماده 56 و اتمام مهلت اعتراض به برگه تشخیص دعاوی اشخاص ذی‌نفع به اعتراض به برگ تشخیص در محاکم دادگستری قابل استماع نخواهد بود چون هدف تثبیت مالکیت دولت در اراضی ملی است.