صدمه بدنی توسط حیوانات

صدمه بدنی توسط حیوانات خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 24 فروردین 1395 در استان گیلان برگزار شد، موضوع بررسی صدمه بدنی ناشی از حمله سگ‌های ولگرد مورد بحث قرار گرفت. سوال اصلی این بود که آیا این حادثه جنبه کیفری دارد یا خیر. هیات عالی به این نتیجه رسید که حمله سگ ولگرد به فرد، عنوان مجرمانه خاصی ندارد و از نظر مطالبه خسارت دیه، در صورتی که دهیاری از انجام وظایف قانونی خود کوتاهی کند، می‌تواند بر اساس مواد 1 و 11 قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 و تبصره 2 ماده 514 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، مسئول شناخته شود. نظر اتفاقی نیز بر این نکته تاکید داشت که طبق اصل قانونی جرائم و مجازات، تنها افعالی که قانونگذار به عنوان جرم پیش‌بینی کرده‌اند، دارای وصف کیفری هستند و ماده 525 قانون مجازات اسلامی مربوط به حیوانات دارای صاحب است. همچنین، دستورالعمل‌های مربوط به کنترل جمعیت سگ‌های ولگرد مسئولیتی برای دهیار در قبال سگ‌های ولگرد غیرمبتلا به بیماری‌های واگیر ایجاد نمی‌کند و به همین دلیل، در فرض سوال، مسئولیت مدنی یا کیفری برای دهیار و دهیاری وجود ندارد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1395/01/24 برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر املش موضوع صدمه بدنی توسط حیوانات پرسش فردی شکایت مطرح نموده که توسط سگ‌های ولگرد در سطح روستا موردحمله قرار گرفته و به شدت آسیب دیده آیا این موضوع وصف کیفری دارد یا خیر ؟ نظر هیئت عالی در فرض سوال که سگ ولگرد(فاقد صاحب) در داخل روستا شخصی را مصدوم نموده است، مورد مذکور اولاً فاقد عنوان مجرمانه خاصی است، ثانیاً از نظر مطالبه خسارت دیه، با عنایت به صدر ماده واحده قانون تأسیس دهیاری های خودکفا در روستاهای کشور مصوب 1377/4/14وماده 10اساسنامه تشکیلات و سازمان دهیاری ها مصوب 21/11/80 هیأت وزیران، هرگاه احراز شود دهیاری از اجرای وظایف قانونی خود با وجود امکانات مادی، خودداری و قصور ورزیده باشد، در این صورت براساس قواعد عام مسئولیت مدنی و از جمله مواد قانونی مرتبط نظیر مواد 1 و 11 قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 و تبصره 2 ماده 514 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، می‌تواند در قبال خسارت وارده به مصدوم، مسئول واقع شود که تشخیص آن حسب مورد با مرجع قضایی رسیدگی کننده است. نظر اتفاقی مطابق اصل قانونی جرائم و مجازات هر فعل و یا ترک فعلی که قانون‌گذار بعنوان جرم پیش بینی نموده باشد دارای وصف کیفری بوده وحسب مورد مجرم قابل پیگرد خواهد بود و ماده 525 قانون مجازات اسلامی کتاب دیات ناظر به حیواناتی بوده که دارای صاحب هستند و یا شخص، آن حیوان ولگرد را تحریک کند که در این صورت موجب ورود ضمان خواهد بود و در دستورالعمل کنترل جمعیت سگ های ولگرد مصوب 1387 و بند 31 ماده 10 اساسنامه تشکیلات سازمان دهیاریها مصوب 1390/7/21 دهیار و دهیاری موظف بوده نسبت به رفع حیوانات مبتلا به امراض واگیر، بلاصاحب یا مضر اقدام نماید ولی هیچ صحبتی در رابطه با سگهای ولگردی که مبتلا به امراض واگیر یا مضر نباشند ننموده است علی ایحال دستورالعمل و یا اساسنامه مذکور هم نمی تواند جایگزین قانون باشد و در فرض سئوال مطرح شده موجبات ضمان فراهم نبوده و فاقد وصف کیفری ویا فاقد مسئولیت مدنی نسبت به دهیار و دهیاری م. ب..