صدور قرار تأمین حسب تقاضای خوانده

بر اساس ماده 109 قانون آیین دادرسی مدنی:« در کلیه دعاوی مدنی اعم از دعاوی اصلی یا طاری و درخواست های مربوط به امور حسبی به استثنای مواردی که قانون امور حسبی مراجعه به دادگاه را مقرر داشته است، خوانده می‌تواند برای تأدیه خسارت ناشی از هزینه دادرسی و حق الوکاله که ممکن است خواهان محکوم شود از دادگاه تقاضای تأمین کند. دادگاه در صورتی که تقاضای مزبور را ب. ت. ب. نوع و وضع دعوا و سایر جهات موجه بداند، قرار تأمین صادر می‌نماید و تا وقتی که خواهان مسأله مورد پرسش این است که عموماً « تأمین ندهد دادرسی متوقف خواهد شد خوانده مبادرت به پرداخت هزینه دادرسی نمی کند بلکه این خواهان است که به عنوان مدعی هزینه های دادرسی را پرداخت می کند هرچند خوانده اگر وکیل اختیار کند موضوع حق الوکاله مصداق دارد و در مورد هزینه دادرسی نیز اگر خوانده دعوای تقابل علیه خواهان در همان پرونده اقامه کند باید هزینه دادرسی را بپردازد آیا در موارد خاص دیگری هم موضوع می‌تواند شامل این ماده شود یا خیر؟ یا اینکه موضوع، عمومیت دارد و شامل همه نوع دعاوی می‌شود؟ نظر هیئت عالی مستفاد از ماده 109 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، خوانده در کلیه دعاوی خواها ن، اعم از اینکه هزینه دادرسی را پرداخته باشد (دعوای تقابل و غیره) و یا در این دعاوی وکیل انتخاب کرده باشد بابت هزینه دادرسی و یا حق الوکاله وکیل و یا هزینه های دیگر می‌تواند درخواست صدور قرار تأمین نماید. با وصف فوق نظراکثریت و اقلیت در حدی که بامراتب بالا انطباق دارد تأیید می‌شود.