عدول از گذشت و تشدید مصدومیت بزه دیده

در پرونده های تصادفات رانندگی و حوادث کار و امثال آن در صورتی که شاکی اعلام رضایت نماید لیکن به جهت سرایت صدمات اولیه، فرد مصدوم دچار شکستگی استخوان، نقص عضو و یا فوت گردد آیا می توان به جهت اعلام رضایت اولیه، جنبه خصوصی بزه را منتفی دانست یا خیر؟ نظر هیئت عالی نظریه اتفاقی اعلام شده مورد قبول است و در فرض سوال اساساً رضایت مصدوم نسبت به صدمه ای که در زمان اعلام رضایت از آن اطلاعی نداشته است قابل تسری نیست؛ لذا شاکی می‌تواند نسبت به صدمه ای که راجع به آن رضایتی نداده آن را پیگیری نماید. نظر اتفاقی مطابق ماده 101 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 عدول از گذشت مسموع نیست و لیکن در فرض سوال، چنانچه مصدوم به تصور اینکه مصدومیت وی پس از تصادف یا سانحه دیگر، جزئی و جراحات سطحی م. ب. رضایت داده باشد و لیکن متعاقبا متوجه می‌شود که مصدومیت در حد شکستن استخوان یا نقص عضو است و یا النهایه منجر به فوت وی شود در اینصورت مقام قضایی باید به شکایت وی یا ورثه وی حسب مورد از حیث خصوصی نیز رسیدگی نماید. به عبارتی اعلام گذشت وی صرفاً نسبت به جراحات سطحی بوده البته این امر باید طبق قرائن و امارات احراز شود؛ مثلا چنانچه پس از حادثه تصادف، مامور حاضر در محل در صورتجلسه قید نماید که «به جهت جراحات سطحی، مصدوم اعلام رضایت قطعی نمود» این عبارت قرینه ای است بر اینکه مصدوم به تصور اینکه جراحات سطحی است رضایت داده لذا اگر متعاقباً سرایت کند یا معلوم شود که شکستگی استخوان وجود داشته دادگاه به موارد اخیر باید رسیدگی و حکم به پرداخت دیه صادر نماید. در هر صورت احراز قصد رضایت دهنده به اینکه به کدام مورد رضایت داده و تشخیص آن با مقام قضایی است. از مفاد ماده 300 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نیز که در خصوص قتل م. ب. همین دیدگاه به وضوح استنباط میگردد.