فرجام خواهی و تقاضای فک قرار بازداشت موقت

به اتهام متهم دایر بر نگهداری 100 گرم هروئین در دادگاه رسیدگی و رای صادر می‌شود؛ سپس متهم از رای صادره فرجام‌خواهی و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال می‌شود. در این فاصله، وکیل متهم با تقدیم لایحه اظهار می‌دارد ب. ت. ب. گذشت دو ماه از صدور قرار بازداشت موقت (اول) تقاضای فک قرار را دارم. سوال این است که آیا دادگاه در خصوص درخواست وکیل ب. ت. ب. اینکه پرونده در دیوان عالی کشور می‌باشد، تکلیفی دارد؟ نظر هیات عالی امعان نظر نسبت به قرار تامین منتهی به بازداشت متهم تکلیفی قانونی است لذا ارسال پرونده به دیوان عالی کشور جهت فرجام‌خواهی مانع اجرای این تکلیف نخواهد شد و قاعده فراغ در مانحن فیه صادق نیست. نظر اتفاقی هرچند قاعده فراغ حاکم است؛ اما ب. ت. ب. استثنائات قاعده فراغ و تصریح ذیل ماده 244 قانون آیین دادرسی کیفری که بیان می‌دارد: «تقاضای فرجام‌خواهی نسبت به حکم مانع از آن نیست که دادگاه صادر کننده حکم به این درخواست رسیدگی کند. در صورت رد درخواست، مراتب رد در پرونده ثبت می‌شود. تصمیم دادگاه در این موارد قطعی است»؛ علی‌هذا بعد از گذشت 4 ماه از بازداشت موقت در موارد ماده 302 قانون پیش ذکر شده در خصوص مواد مخدر با درخواست تبدیل و یا فک قرار بازداشت موقت ولو فرجام‌خواهی شده باشد، دادگاه باید ورود و تصمیم مقتضی را حسب ماده 244 قانون آیین دادرسی کیفری اتخاذ نماید.