مقدمه
فسخ
اجاره و
تودیع ودیعه
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 20 آبان 1395 در
استان گیلان برگزار شد، موضوع اصلی بررسی فسخ اجاره و تودیع
ودیعه بود. در این پرونده، پس از صدور حکم به فسخ اجاره‌نامه و
تخلیه ملک، م. ع. ب. حسن نیت ملک را تحویل داد؛ اما مبلغ ودیعه همچنان در دست محکوم له باقی ماند. پرسش اصلی این بود که آیا م. ع. می‌تواند برای اجرای قسمت مربوط به تودیع ودیعه از دادگاه درخواست اجراییه کند. نظر هیات عالی بر این بود که بر اساس ماده 4
قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376، در صورتی که ملک بدون
دستور قضایی تخلیه شود، م. ع. نمی‌تواند درخواست اجراییه برای دریافت ودیعه کند و باید
دادخواست جداگانه‌ای برای
مطالبه ودیعه ارائه دهد. همچنین، نظر
اکثریت بیانگر این بود که حکم تودیع ودیعه به دلیل عدم ارتباط با خواسته خواهان قابلیت صدور اجراییه ندارد؛ اما ودیعه‌گذار می‌تواند با ارائه دلایل، دوباره دادخواست مطالبه ودیعه را مطرح کند. در مقابل، نظر
اقلیت این بود که ب. ت. ب. ذکر تودیع ودیعه در حکم اولیه، می‌توان با درخواست صاحب حق، اجراییه صادر کرد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1395/08/20
برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر رشت
موضوع
فسخ اجاره و تودیع ودیعه
پرسش
پرونده ای تحت عنوان فسخ
اجاره نامه و
خلع ید در دادگاه حقوقی مطرح و مورد
رسیدگی و منتهی به صدور رای می‌گردد، در متن دادنامه صادره، خوانده محکوم به فسخ اجاره نامه عادی و تخلیه و تحویل
مورد اجاره به خواهان می‌گردد. با قید اینکه خواهان نیز الباقی مبلغ ودیعه را به خوانده عودت دهد و دادنامه معنون در دادگاه
تجدیدنظر مورد تأیید قرار می‌گیرد که متأسفانه قبل از درخواست و صدور
اجرائیه از طرف محکو له، م. ع. ب. حسن نیت، اقدام به
تحویل ملک به محکوم له می نمایند و مبلغ ودیعه در ید ایشان (محکوم له) باقی می ماند، م. ع. ب. طرح دعوی مطالبه ودیعه، با قرار عدم
استماع مواجه می‌گردد و قرار با عدم تجدید نظر خواهی قطعی می‌گردد، حال قسمی از دادنامه که به نفع محکوم له بوده است اجرا شده و قسم دیگر که نفع م. ع. بوده (تودیع مبلغ ودیعه) بدون اقدام مانده است.
سوال این است:
آیا م. ع. می‌تواند جهت اجرای قسمت دوّم مفاد رأی (تودیع مبلغ ودیعه) از دادگاه تقاضای اجرائیه نماید؟ در صورت مخالفت دادگاه با درخواست محکوم علیه، تکلیف چیست؟
نظر هیئت عالی
بنابه مستنبط از ماده 4
قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال 1376، در قبال تخلیه و تحویل عین مستأجره، موجر مکلف به
استرداد ودیعه یا مبلغ قرض الحسنه مندرج در
قرارداد اجاره به
مستأجر یا سپردن آن به دایره ی اجرا می‌باشد؛ امّا در فرضی که مستأجر بدون صدور
دستور تخلیه یا صدور اجرائیه، مورد اجاره را تخلیه و تحویل موجر نموده، نمی تواند
درخواست صدور اجرائیه مبنی بر وصول مبلغ ودیعه نماید، بلکه مطالبه آن مستلزم تقدیم دادخواست و مطالبه مبلغ ودیعه یا قرض الحسنه به طرفیت موجر، صدور
حکم قطعی و در نهایت صدور اجرائیه علیه موجر(م. ع.) م. ب..
نظر اکثریت
صدور حکم بر تودیع مبلغ ودیعه چون خارج از خواسته ی خواهان بوده قابلیت صدور اجرائیه نداشته اما ودیعه گذار ب. ت. ب. اینکه قرار عدم استماع دعوی قابلیت
اعتبار امر مختومه را ندارد می‌تواند مجدداً دادخواست
مطالبه وجه ودیعه را مطرح و مانعی نیز با وجود ادله اثباتی برای صدور حکم ندارد.
نظر اقلیت
چون در حکم اولیه دادگاه آمده است که وجه ودیعه تودیع شود با تقاضای صاحب حق(ودیعه گذار) می توان اجرائیه صادر نمود.
