قرار تأمین کیفری دادسرای معطی نیابت

قرار تأمین کیفری دادسرای معطی نیابت خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 20 آذر 1396 در استان سمنان برگزار شد، موضوع مورد بحث تامین کیفری در دادسرای معطی نیابت بود. پرسش مطرح شده این بود که آیا پس از دستگیری م. ع. غائب، دادسرای مجری نیابت می‌تواند اقدام به صدور قرار تامین کیفری کند یا خیر. هیات عالی با استناد به تبصره 2 ماده 406 آیین دادرسی کیفری، اعلام کرد که در صورت واخواهی محکوم، وی باید تحت الحفظ به دادگاه معطی نیابت اعزام شود تا تامین لازم از او اخذ گردد. همچنین، نظر اتفاقی بر این نکته تاکید کرد که اجرای احکام کیفری نمی‌تواند برای م. ع. غائب قرار تامین صادر کند، چرا که این اقدام باید توسط دادگاه صادرکننده حکم انجام شود و اجرای احکام به دلیل عدم دسترسی به محتویات پرونده و عدم امکان تفهیم اتهام، قادر به صدور قرار تامین متناسب نیست. علاوه بر این، اشاره شد که ماده 507 قانون آیین دادرسی کیفری مربوط به مواردی است که پرونده به اجرای احکام ارسال شده و قاضی می‌خواهد در مورد م. ع. فاقد قرار تامین اقدام کند. بنابراین، در موارد اعتراض م. ع. غائب، باید وی به دادگاه صادرکننده حکم اعزام گردد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1396/09/20 برگزار شده توسط: استان سمنان/ شهر بسطام موضوع قرار تأمین کیفری دادسرای معطی نیابت پرسش اجرای احکام کیفری دادسرای معطی نیابت دستور جلب م. ع. غائب را صادر نموده و مقرر داشته اجرای احکام کیفری دادسرای مجری نیابت در صورت اعتراض محکوم علیه، از وی تأمین مناسب اخذ نماید. حال سوال این است آیا اجرای احکام کیفری دادسرای مجری نیابت می‌تواند پس از دستگیری م. ع. غائب، اقدام به صدور قرار تأمین کیفری از وی نماید. نظر هیئت عالی تبصره 2 ماده 406 آئین دادرسی کیفری به مواردی که محکوم واخواهی می‌نماید اطلاق دارد. محکوم تحت الحفظ به دادگاه مربوطه (معطی نیابت) اعزام تا مرجع مذکور از وی تأمین لازم را اخذ کند. نظر اتفاقی ب. ت. ب. اینکه تبصره 2 ماده 406 قانون آیین دادرسی کیفری م. ع. غائب می‌تواند در صورت عدم ابلاغ واقعی حکم دادگاه، ظرف بیست روز از تاریخ اطلاع اقدام به واخواهی نماید و در این صورت متهم تحت الحفظ به همراه پرونده به دادگاه صادر کننده حکم اعزام می‌شود و دادگاه مزبور در صورت اقتضاء نسبت به اخذ تامین اقدام می کند. لذا اجرای احکام کیفری نمی تواند در رابطه با م. ع. غائب قرار تأمین کیفری صادر نماید و این اقدام می بایست توسط دادگاه صادر کننده حکم صورت پذیرد مضافاً اینکه اجرای احکام کیفری مجری نیابت ب. ت. ب. اینکه به محتویات پرونده دادگاه دسترسی ندارد امکان صدور قرار تامین متناسب را نیز ندارد و همچنین اجرای احکام کیفری قادر به تفهیم اتهام به م. ع. غائب نیز نمی‌باشد در حالیکه قرار تامین کیفری می بایست متعاقب بر تفهیم اتهام و اخذ دفاعیات م. ع. غائب صورت پذیرد. از طرفی مقرره مندرج در ماده 507 قانون آیین دادرسی کیفری مربوط به جائی م. ب. که پرونده از دادگاه صادر کننده حکم به اجرای احکام کیفری ارسال شده و قاضی اجرای احکام بخواهد در مورد م. ع. فاقد قرار تامین، قرار تامین صادر کند یا قرار تامین م. ع. متناسب نباشد و قاضی اجرای احکام ب. ت. ب. لزوم دسترسی به م. ع. بخواهد قرار تأمین متناسب صادر نماید اما زمانی که م. ع. غائب نسبت به رأی غیابی اعتراض می‌نماید مطابق ماده 406 قانون آیین دادرسی می بایست تحت الحفظ به دادگاه صادر کننده اعزام شود.