ماهیت خیار ناشی از شرط ایجاد کننده حق فسخ

ماهیت خیار ناشی از شرط ایجاد کننده حق فسخ خ. م.: در نشست قضایی برگزار شده در تاریخ 21 مهر 1400 در استان اصفهان، موضوع اصلی مورد بحث، ماهیت خیار ناشی از شرط ایجادکننده حق فسخ در معاملات بود. پرسش کلیدی این بود که آیا این خیار، خیار شرط محسوب می‌شود یا خیار تخلف از شرط است، یا اینکه ماهیت مستقلی دارد. نظر اکثریت هیات عالی بر این بود که شرط مورد بررسی در واقع خیار تخلف از شرط است و مقررات مربوط به آن حاکم خواهد بود، مگر آنکه در قرارداد، ضمانت اجرای فسخ پیش‌بینی شده باشد که در این صورت، نظریه اقلیت مورد تایید قرار می‌گیرد. اکثریت همچنین تاکید کردند که این خیار در اصل خیار تخلف از شرط است و اگر به عنوان خیار شرط تلقی شود، بسیاری از معاملات ملکی به دلیل عدم تعیین مهلت خیار باطل خواهد بود که این امر با اصل صحت معاملات در تضاد است. همچنین، آن‌ها تعارض بین ماده 455 قانون مدنی و رای وحدت رویه شماره 810 دیوان عالی کشور را ب. ت. ب. توافق طرفین بر ایجاد خیار فسخ و عدم آمره بودن مواد 237 و 238 قانون مدنی قابل حل دانستند. در مقابل، نظر اقلیت با استناد به رای وحدت رویه شماره 810، این خیار را خیار شرط دانسته و آن را مشمول ماده 455 قانون مدنی نمی‌داند و به این نکته اشاره کرد که در این صورت، تعارضی با مقررات مواد 237 و 238 وجود ندارد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1400/07/21 برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر نجف آباد