Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

مسئولیت پرداخت دیه در فوت ناشی از عفونت لگن در اثر آسیب وارده در تصادف

#فوت #دیه #راننده #جنایت #مجازات #پزشکی_قانونی #مطالبه #مستند #دفاعیات #اکثریت #شرکت #ضامن #اقلیت #فاصله_زمانی #مسئولیت_مدنی #صورتجلسه #دفترخانه #شاکی #اجتماع_اسباب #خسارت #مقصر #صورت #قضایی #استان #تأیید #دو_یا

خلاصه

در پرونده‌ای که مصدوم پس از تصادف به دلیل عفونت ناشی از عدم مراقبت فوت کرده، بحث مسئولیت راننده مطرح شد. هیئت عالی با استناد به مقررات شرکت در سبب، معتقد است اگر فوت ناشی از عدم مراقبت صحیح مصدوم باشد، مسئولیت بین راننده و متوفی به طور مساوی تقسیم می‌شود.

اصلِ حقوقی: در صورتی که فوت ناشی از تقصیر یا عدم مراقبت مصدوم در کنار آسیب تصادف باشد، مسئولیت پرداخت دیه به طور مساوی بین راننده و متوفی تقسیم می‌شود.

مستند: مواد ۴۹۲، ۴۹۳ و ۵۳۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲

کلیدواژه‌ها: دیه، تصادف رانندگی، عفونت، مسئولیت مدنی، شرکت در سبب

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.

مقدمه
مسئولیت پرداخت دیه در فوت ناشی از عفونت لگن در اثر آسیب وارده در تصادف خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 15 تیرماه 1400 در استان گیلان برگزار شد، موضوع مسئولیت پرداخت دیه در مورد فوت ناشی از عفونت لگن پس از آسیب وارده در تصادف مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا دفاعیات راننده مقصر، که ادعا می‌کند فوت به دلیل عفونت ناشی از عدم مراقبت مصدوم بوده، موجه است یا خیر. هیات عالی بر اساس مواد 492 و 493 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تاکید کرد که انتساب جنایت به شخص مسئول باید با نظر کارشناسان پزشکی قانونی تایید شود و در صورتی که جنایت به مصدوم سرایت کند، راننده مسئولیتی نخواهد داشت. نظر اکثریت بر این بود که فوت متوفی به دلیل عدم مراقبت صحیح وی ناشی شده و بنابراین، مسئولیت هر دو (راننده و متوفی) به طور مساوی است. در این راستا، ماده 533 قانون مجازات اسلامی بیان می‌کند که اگر چند نفر به نحو شرکت سبب وقوع جنایت شوند، به طور مساوی ضامن خواهند بود. نظر اقلیت نیز بر این بود که ب. ت. ب. فاصله زمانی کم بین تصادف و فوت، جنایت به راننده منتسب است و او باید مسئولیت مدنی و جنبه عمومی را نیز بپذیرد. در نهایت، رضایت مصدوم تنها در خصوص شکستگی استخوان لگن بوده و تاثیری بر مطالبه دیه فوت نداشته است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1400/04/15 برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر املش
موضوع
مسئولیت پرداخت دیه در فوت ناشی از عفونت لگن در اثر آسیب وارده در تصادف
پرسش
چنانچه در تصادف منتهی به شکستگی استخوان لگن، مصدوم با مراجعه به دفترخانه اسناد رسمی در خصوص موضوع اعلام گذشت نماید و متعاقباً پس از گذشت مدت یک هفته، اعلام گردد مصدوم بر اثر عفونت ناشی از آسیب وارده به لگن فوت نموده است و اولیای دم، دیه فوت متوفی را مطالبه نمایند و راننده مقصر در دفاع از خود بیان دارد حادثه موضوع شکایت صرفاً منجر به شکستگی استخوان لگن شده و در این خصوص شاکی رضایت داده است و عفونت بعدی لگن که ممکن است ناشی از عدم مراقبت یا عدم مراجعه شخص مصدوم به مراکز درمانی بوده، منتسب به اینجانب نمی‌باشد؛ لذا اتهام را قبول ندارم. آیا دفاعیات متهم موجه است؟ تکلیف قاضی رسیدگی‌کننده به پرونده چیست؟ نظر هیات عالی مستفاد از مواد 492 و 493 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 معیار در شناسایی شخص مسئول در جنایت، انتساب جنایت به وی است. بنابراین در فرض پرسش نیز جنایت (فوتی) در صورتی منتسب به راننده (سبب حادثه) است که براساس نظریه کارشناسان (پزشکی قانونی) این امر مورد تایید قرار گرفته باشد؛ ضمناً چنانچه حسب محتویات پرونده سرایت جنایت مستند به عمد یا تعقیب مصدوم باشد، در این صورت مطابق قسمت اخیر ماده 537 قانون صدرالذکر راننده (سبب حادثه) مسئولیتی نخواهد داشت.
نظر اکثریت
در فرض مساله، متوفی در اثر عفونت ناشی از آسیب وارده به لگن فوت نموده است و به نظر می‌رسد خود متوفی نیز در بروز فوت موثر باشد چراکه می‌توان با نگهداری اصولی و مراقبت، از عفونت جلوگیری کرد. برای بررسی دقیق موضوع و اینکه آیا خود متوفی نیز در بروز فوت نقش داشته یا خیر باید از پزشکی قانونی استعلام گردد و چنانچه پاسخ مثبت باشد و پزشکی قانونی در پاسخ اعلام نماید متوفی نیز مراقبت‌های لازم را به عمل نیاورده است، موضوع اجتماع اسباب طرح می‌شود که در این خصوص ماده 533 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 مقرر می‌دارد: «هرگاه دو یا چند نفر به نحو شرکت سبب وقوع جنایت یا خساراتی بر دیگری گردند به‌طوری‌که جنایت یا خسارت به هر دو یا همگی مستند باشد، به‌طور مساوی ضامن می‌باشند.» در فرض مساله نیز مستند به 1- حسب استعلام به‌عمل آمده از پزشکی قانونی، خود متوفی از باب عدم مراقبت صحیح و اصولی مقصر است. 2- راننده از باب تقصیر در وقوع تصادف و در نهایت فوت متوفی، مقصر م. ب. و مسئولیت هر دو به صورت مساوی است گرچه جنبه عمومی برای راننده مقصر در هر صورت پابرجاست و رضایت مصدوم نیز صرفاً در خصوص شکستگی استخوان لگن بوده و نه فوت؛ لذا رضایت وی تاثیری در مطالبه دیه فوت وی از اولیاء‌دم ندارد.
نظر اقلیت
اولاً؛ رضایت مصدوم نسبت به شکستگی استخوان لگن بوده است و تاثیری در مطالبه دیه فوت ندارد. ثانیاً؛ ب. ت. ب. اینکه مصدوم پس از گذشت یک هفته بر اثر عفونت ناشی از آسیب وارده به لگن فوت نموده است و در واقع چنانچه تصادف و متعاقب آن شکستگی استخون لگن رخ نمی‌داد منجر به فوت متوفی نمی‌شد و ب. ت. ب. وجود فاصله زمانی اندک فی‌مابین وقوع تصادف (شکستگی استخون لگن) و فوت متوفی؛ جنایت وارده منتسب به راننده مقصر حادثه بود و علاوه برضمان مدنی و پرداخت دیه به لحاظ جنبه عمومی نیز باید محکوم گردد.

موارد مرتبط 79

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 25

نشست‌های قضایی 8

مواد مرتبط 2

دکترین 4

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین