معرفی مال منقول دیگری به عنوان مال خود

برخی از قضات حاضر در نشست قضایی قایل بر آن بودند که موضوع وصف کیفری دارد. مهمترین استدلالهای این گروه از قضات بدین شرح بوده است: 1- شخصی که مال دیگری را به جای مال خود معرفی می‌نماید این رفتار دلالت بر سو نیت وی دارد؛ اگر موضوع را صرفا دارای جنبه حقوقی بدانیم، تفاوت این شخص با شخصی که بدون سو نیت چنین رفتاری انجام می دهد چیست؟! آیا نباید بین این دو تفاوت قایل شویم؟! به نظر می‌رسد در صورتی که دیگر نتوان به آن مال دسترسی پیدا کرد موضوع مصداق تخریب حکمی است؛ زیرا رفتار شخص در حکم تخریب است. مانند مواردی که به هر علت شی متعلق دیگری آن را از بین می بریم که مصداقی از تخریب موضوع ماده 677 قانون مجازات اسلامی (1375) است. 2- در فرض احراز سوء نیت، موضوع می‌تواند مصداق ماده 661 قانون مجازات اسلامی (مصوب 1375) و یا ماده 665 همین قانون باشد. به نظر می‌رسد این موضوع در مورد اموال با ارزش‌تر نمود بهتری خواهد داشت؛ به عنوان مثال اگر شخصی از غفلت چند دقیقه‌ای مالک یک چمدان حاوی اموال با ارزش (مانند یک لب تاب)که در یک ترمینال مسافربری به دنبال تهیه بلیط است استفاده و آن را به شخص ثالث به عنوان مال خود معرفی نماید و آن مال برده شود، آیا می‌توان گفت وی مرتکب جرمی نشده است؟! به نظر می‌رسد این فرض ناظر بر سبب اقوی از مباشر است و مشمول ماده 506 قانون مجازات اسلامی (1392) م. ب.. در فرض سوال نیز ب. ت. ب. اینکه کارگر شهرداری نسبت به حقیقت موضوع بی‌اطلاع بوده است بحث فاعل معنوی و یا سبب اقوی از مباشر مطرح می‌شود.